Jizzaxlik bir sodda bola Moskvaga amakisinikiga borayotgan ekan. Moskvaga yetib boribdi. Hojatxonaga borsa: "J" va "M" harflari turganmish.
Bola:
— Jizzaxliklar "J"ga, Moskvaliklar "M"ga kiradi, deb o‘ylabdi va "J"ga kirib ketganmish...
Bola:
— Jizzaxliklar "J"ga, Moskvaliklar "M"ga kiradi, deb o‘ylabdi va "J"ga kirib ketganmish...
Afandi bir kuni to‘yga bordi. Uning yonida o‘tirgan bir savdogar ochofatlik qilib yeganiga qanoatlanmay, dasturxondagi qand-qurslardan olib, cho‘ntaklarini to‘lg‘azdi. Afandi buni ko‘rib yonida turgan choynakni oldi-da, sekin uning cho‘ntaklariga quya boshladi. Savdogar payqab qolib, jahl aralash Afandidan so‘radi:
— Nega cho‘ntagimga choy quyyapsiz?
— Cho‘ntagingiz qand-qursni ko‘p yeb chanqab qolgandir,— dedi Afandi.
— Nega cho‘ntagimga choy quyyapsiz?
— Cho‘ntagingiz qand-qursni ko‘p yeb chanqab qolgandir,— dedi Afandi.
Judayam ziqna boy bo‘lgan ekan. Bir kuni qo‘shni qishloqqa oshnasinikiga mehmonga boribdi. Endi o‘tirgan ekan, uydagi shamni o‘chirib keldimmi yo‘qmi, degan savol qiynay boshlabdi. Borib kelay desa yo‘l uzoq, bormay desa shamni erib qolishini o‘ylab yuragi uvishib ketibdi. Oxiri chidolmay yo‘lga tushibdi. Xalloslab uyiga kelib, eshikni taqillatibdi. Xotini chiqib, eshikni ochmoqchi bo‘lgan ekan...
Boy:
— Eshikni ochma, hadyeb ochib yopilaversa eshik yemirilib ketadi. Uydagi shamni uchirib qo‘y, shuni aytishga kelgan edim. Men shundoq izimga qaytib ketaman. Tayyor oshdan qolmay.
Xotini:
— Voy dadajonisi-yey, menku shamni allaqachon o‘chirib qo‘yganman, siz shu gapni aytish uchun shuncha yo‘l bosib keldizmi, kovushingizni tagini yemirib?
Boy:
— Xavotir olma xotin, kovushim qo‘ltig‘imda!
Boy:
— Eshikni ochma, hadyeb ochib yopilaversa eshik yemirilib ketadi. Uydagi shamni uchirib qo‘y, shuni aytishga kelgan edim. Men shundoq izimga qaytib ketaman. Tayyor oshdan qolmay.
Xotini:
— Voy dadajonisi-yey, menku shamni allaqachon o‘chirib qo‘yganman, siz shu gapni aytish uchun shuncha yo‘l bosib keldizmi, kovushingizni tagini yemirib?
Boy:
— Xavotir olma xotin, kovushim qo‘ltig‘imda!
Talaba yigit yozgi sessiyalardan so‘ng otasiga telefon qilib:
— Dada, "Beshikdan qabrgacha ilm izla" deb aytar edingiz...
Otasi:
— Ha, o‘g‘lim shunday. Nimaga so‘rayapsan?
O‘g‘li:
— Men yana imtihonlardan o‘ta olmay, keyingi yilga qoldirildim.
Rahbarining imzosini qo‘yib o‘rgangan buxgalter, ishdan bo‘shagach rahbarini nomiga beshta kredit olishni uddalagan ekan.
Agar qo‘l telefoningizni quvvati ish kunining oxiriga kelib 95%ni ko‘rsatayotgan bo‘lsa, demak shu kuni rostan ham ishlangansiz.
Ota o‘g‘liga:
— Sen pianinoda ko‘proq mashq qilishing kerak.
O‘g‘li:
— Bundan ortig‘i bo‘lmaydi. Butun podezd ko‘chib ketdi-ku.
— Sen pianinoda ko‘proq mashq qilishing kerak.
O‘g‘li:
— Bundan ortig‘i bo‘lmaydi. Butun podezd ko‘chib ketdi-ku.
Aqlli ota o‘g‘li maktabda so‘kinib gapirmayotganini tekshirish uchun bolg‘a bilan o‘g‘lini barmog‘iga urib ko‘radi.
Ikkita qarg‘a daraxtda gaplashib o‘tirishsa, osmondan samolyot uchib o‘tibdi.
Birinchi qarg‘a:
— Samolyotni qara. Juda tez uchadi, - desa, ikkinchisi:
— Seni ham dumingni yoqishsa, sen ham shunaqa tez uchasan, - debdi.
Birinchi qarg‘a:
— Samolyotni qara. Juda tez uchadi, - desa, ikkinchisi:
— Seni ham dumingni yoqishsa, sen ham shunaqa tez uchasan, - debdi.
