Shunda otaxon:
— To‘xta qizim, bir quchoqlay 100 dollar beraman, - debdi.
Qiz:
— Yo‘qolingey, qanaqa bemaza cholsiz, - deb javob beribdi.
Otaxon esa:
— 500 dollar beraman, - debdi.
Qiz:
— Jinnimisiz? - debdi.
Otaxon:
— 1000 dollar beraman, - debdi.
Qiz o‘ylanib qolibdi-da:
— Unday bo‘lsa mayli, - deb ruxsat beribdi.
Otaxon qizni quchoqlagan holda xo‘rsinarmish.
Qiz:
— Bobo nega xo‘rsinasiz, niyatingizga yetdingiz-ku?! - deb so‘rabdi.
Shunda otaxon:
— Endi 1000 dollarni qayerdan topaman? - dermish
— Nima ish qila olasiz?
— Chuqur kavlay olaman.
— Yana-chi?
— Kavlamasligim ham mumkin.
Bola:
— Jizzaxliklar "J"ga, Moskvaliklar "M"ga kiradi, deb o‘ylabdi va "J"ga kirib ketganmish...
— Nega cho‘ntagimga choy quyyapsiz?
— Cho‘ntagingiz qand-qursni ko‘p yeb chanqab qolgandir,— dedi Afandi.
Boy:
— Eshikni ochma, hadyeb ochib yopilaversa eshik yemirilib ketadi. Uydagi shamni uchirib qo‘y, shuni aytishga kelgan edim. Men shundoq izimga qaytib ketaman. Tayyor oshdan qolmay.
Xotini:
— Voy dadajonisi-yey, menku shamni allaqachon o‘chirib qo‘yganman, siz shu gapni aytish uchun shuncha yo‘l bosib keldizmi, kovushingizni tagini yemirib?
Boy:
— Xavotir olma xotin, kovushim qo‘ltig‘imda!
Ishdan qaytgan er ovqatlanishga o‘tirsa, xotini so‘rabdi:
— Paypog‘ingizni almashtirmadingizmi?
— Almashtirdim, - debdi eri.
— Ishdan kiyib kelgan paypoqni yeching! - debdi yana xotini.
— Yechganman xotin, - desa, xotini:
— Unda nega bunaqa hid kelyapti? - debdi.
Eri:
— Shunaqa qilishingni bilib, yechgan paypog‘imni cho‘ntagimga solib olgan edim, ko‘rsataman deb, mana, - dermish eri.
— Sen pianinoda ko‘proq mashq qilishing kerak.
O‘g‘li:
— Bundan ortig‘i bo‘lmaydi. Butun podezd ko‘chib ketdi-ku.





