— Voy uka, men bu yerda onamni ko‘rib yuribman, - debdi.
Ukasi bo‘lsa:
— Men onamni oldidaman. Meni ham ko‘ryapsizmi?!, - dermish.
— Qara manavi odam menga o‘xsharkan.
Ikkinchi jinni ham ko‘zguni sherigining qo‘lidan olibdi-da:
— Ahmoq! Axir bu menmanku!, - degan ekan.
— Bu nimasi? Hamma bolalar qochib ketishadi-ku, - desa,
Tarbiyachi:
— Tinchlaning, hech qayoqqa ketishmaydi. Chunki Wi-Fi faqat maydonchani ichida ishlaydi, - dermish.
— Nega cho‘ntagimga choy quyyapsiz?
— Cho‘ntagingiz qand-qursni ko‘p yeb chanqab qolgandir,— dedi Afandi.
Iye, ana bo‘ldi! Ishlab ketdi!
— Nimaga ish vaqtida ko‘chada yuribsan?
— Ish vaqtida jarohat oldim, ta’tildaman!
— Qanday jarohat olding?
— Kresloda uxlab qolib, yerga yiqilib tushdim.
— Gijja va parazitlarga qarshi dori bering.
— Kattalar uchun yoki yosh bolalargami?
— Uzr, men gijjalarni yoshidan bexabarman!
— Tila tilagingni ey yaxshi inson! - debdi baliq tilga kirib.
— Mashina olishni istayman, - debdi kishi.
— Kreditgami yoki naqdgami? - debdi baliq.
— Paxta yog‘ida qovuraymi seni yoki pista yog‘idami? - debdi haligi kishi.
— Vaqtim yo‘q o‘g‘lim!
— Boraqolaylik ada! Sirkda ochiq-sochiq kiyingan chiroyli qizlar arslonni o‘ynatishar ekan.
— Arslonni ko‘rmaganimga ham ancha bo‘ldi o‘g‘lim...! Mayli ketdik! Ko‘rib kelaylik!





