Qari otaxon nabirasi bilan ovqatlanib o‘tirishsa, nabirasi gapirmoqchi bo‘lib, endi og‘iz ochsa, bobosi:
— Ovqat paytida gapirib bo‘lmaydi, - deb tanbeh beribdi.
Ovqatlanib bo‘lgach, "Endi gapir" desa, nabirasi:
— Boya ovqatingizga pashsha tushib qolgandi, shuni aytmoqchi edim, - dermish.
Xotin eriga:
— Shkafimizni qarang! 10 yillik eski matox! Yangisini olaylik!
— Xo‘p, olamiz.
Xotin yana eriga:
— Sovutgich ham eski.
— Yangisiga almashtiramiz.
Xotin davom etib:
— Televizor ham juda eski bo‘lib qolgan! Almashtirish kerak!
Eri:
— Xoy xotin! Sen o‘zingga bir qara! Sen ham nechi yilliksan? Men indamayapman-ku!
Oyim menga nuqul "Uyda o‘tiraversang, hech narsaga erisholmaysan!" der edilar.
Endi esa uyda o‘tirib, dunyoni qutqaryapman.
Ruscha: Poka! Nemischa: Wiedersehen! Inglizcha: See you! Turkcha: Gule gule!
O‘zbekcha: Bo‘pti. Gaplashamiz. Uydagilarga salom deb qo‘y! Uyga o‘t, choy ichamiz.
Psixolog ayol kishidan so‘rabdi:
— Qaysi ayol erini qanday bo‘lsa shundayligicha qabul qiladi?
Ayol:
— Faqat yer qabul qiladi, - deb javob bergan ekan.
Boy amaldorning o‘g‘li mashinasida 2 kishini urib yuboribdi. Biri mashinaning old oynasiga urilibdi. Ikkinchisi esa yo‘l chetidagi ariq ichiga tushib ketibdi.
Sud ishi ko‘rib chiqilib, hukm o‘qilayotganmish:
“Birinchi piyoda mashinaning old oynasini sindirgani uchun 2 yilga, ikkinchi piyoda voqea joyidan yashiringani uchun 3 yilga ozodlikdan mahrum etilsin!”
Shunchaki o‘rnimga yotsam – uxlab qolaman.
Kitob o‘qish uchun yotsam - uxlab qolaman.
Biroz televizor ko‘ray, deb yotsam – uxlab qolaman.
Uxlash uchun yotsam, uxlab bo‘pman!!!
Ota o‘g‘liga debdi:
— O‘g‘lim, maktabdagi baholaringni qachon to‘g‘rilaysan?
— Harakat qilyapman adajon. Lekin ustozim bir daqiqaga ham jurnalni tashlab chiqib ketmayaptilar-da...
— Yangi yil bayramida soat 12:00ga bong urayotsa, bir erkak niyat qilibdi:
"Shu yili sohibjamol, chiroyda tengsiz qizlar bilan tanishib olay...! "
— Xo‘sh, tanishibdimi chiroyli qizlar bilan?
— Ha, albatta! Xotini yana ikkita egizak qizaloqlarni tug‘ibdi...
— Odil ayt-chi, Pushkinning "Tatyanaga maktub" asarini o‘qib keldingmi?, - so‘rabdi o‘qituvchisi.
— Yo‘q!, - debdi o‘quvchi.
— Nega?
— O‘zingiz aytgansizku, "Birovni maktubini o‘qish yomon odat" deb, - dermish.