Бир куни аёл эрини ёнига келиб:
— Қаранг дадаси, армияда менга ёзган хатларингизни топиб олдим, - дебди.
Эри хатлардан бирини ўқий бошлабди:
“Мени гўзалим! Сени соғиндим. Яқинда хизматим тугайди. Қайтиб борганимда сен билан ҳар доим учрашадиган жойимизда кўришамиз...”
Эр хатни ўқишдан тўхтаб, хотинини дўппослай бошлабди.
Хотини:
— Нима бўлди дадаси?! – деса, эри:
— Булар нима? Ахир мен армияга бормаганман-ку!? – дермиш.
Дам олиш куни ота-бола бозорга кетаётишса, олдиларидан ўғлининг ўқитувчиси чиқиб қолибди.
— Болам, устозингга салом бермайсанми? – деса, ўғли:
— Бугун дам олиш куни-ку!? – дермиш.
Қиз болани биринчи учрашувдаёқ ҳайрон қолдирмоқчи бўлсангиз, учрашувга келманг. Шунда у ҳайратда қолади.
Иккита йигит Америкада сайёҳат қилиб юришса, мактабда ёнғин бўлаётган экан.
— Кел, биз ҳам ёрдам берайлик! Сен болаларни деразадан ташла, мен илиб оламан, - дебди шеригига.
Дўсти бирин-кетин болаларни ташлай бошлабди. Пастда турган йигит ҳамма болаларни илиб олаверибди-ю, негрни боласини ушламабди.
— Нега ушлаб қолмадинг, - деса, пастда турган йигит:
— Сен куйганларини ташлама-да!, - дермиш.
Раҳбар котибасига:
— Якшанба куни бўшмисиз?
Котиба умид билан, нозланиб:
— Ҳа бўшман. Ҳеч қандай ишим йўқ. Бекорчилик...
Раҳбарни жаҳли чиқиб:
— Сиз бугунни ҳам якшанба деб ўйлаяпсиз шекилли! Ишингизни қилинг!
— Ойи дадамни расмлари борми? - деб сўрабди 1-синфда ўқийдиган ўғли.
— Ҳа, бор. Нима қиласан?
— Мактабга обораман, устозимиз уй вазифасини тайёрлаб берган аҳмоқни бир кўрмоқчиман дедилар.
Севган қизим рашқимни келтириш учун янги йигити билан тушган расмини манга юборибди. Ман эса расмни қизни адасига юбордим. Адасиям бир рашқ қилсин...
Хотин эрини дўконга жўнатаётиб тайинлабди:
— 1 та буханка нон олингда, тухумни сўранг. Бор бўлса, 10 та олинг!
Эри дўконга кириб сотувчига дебди:
— 1 та буханка беринг. Тухум борми?
— Бор, - дебди сотувчи.
— Унда 10 та буханка берасиз, - дермиш эри.
Бир талаба йигитга ҳар куни автобусда қари кампир ерёнғоқ берар экан.
Охири йигит сўрабди:
— Нега ҳар куни мени ерёнғоқ билан сийлайсиз? Атайлаб мени деб сотиб оласизми?
Кампир жавоб берибди:
— Йўқ. Мен ҳар куни Сникерс ейман. Шоколадни ичидан чиқган ёнғоқларни тишим йўқлиги учун оғзимда у ёққа, бу ёққа оламан-да, чайнаб ютолмайман. Кейин шуларни сенга илинаман-да болажоним.
— Бугун ишхонада директоримиз компьютер ўйинлари бўйича мусобақа уюштирди.
— Хўш, нима бўлди, гапир?
— Ғолиб бўлган ходимларни учтаси ишдан бўшатилди!