Қассоб одам бир қоғозга кабоб тайёрлаш усулини ёзиб афандига берибди.
Йўлда афандининг қўлидан итлар гўштни олиб қочибди. Афанди бўлса итларни орқасидан "Қоғоз менда қолди-ку тентаклар!" дермиш.
Бир аёл ҳикоя қилади:
— Тўрт ёшли қизим шкафни очиб, кийимларни титаверади. Бугун уни қўрқитдим,
— Шкаф ичида ёмон амаки бор, очсанг сени ўғирлаб кетади, деб.
Кечки пайт эрим билан овқатланиб ўтирсак қизим югуриб келиб:
— Ойи, ойи! Шкаф ичидаги амаки кетдими? деб сўраса бўладими!
Эримга тушунтиргунимча бўларим бўлди!...
— Биз сизни ўғлингиз устидан шикоят қилиш учун чақирдик. У ўзини мактабда жуда-ям ёмон тутади.
— Уйда ҳам ўзини ёмон тутади. Мен сизларни чақираётганим йўқ-ку!
— Чол, нимани ўйлаяпсиз?
Чол:
— Сен ўйлаётган нарсани.
Кампир:
— Ўлинг-ей, уятсиз!
Нон дўконига кириб "Менга 6 та нон беринг. 2 таси керакмас" дер экан.
— Ўртоқ, бошим қотди. Францияга кетяпман-у, француз тилини билмайман!
Дўсти маслаҳат берибди:
— Шу ҳам муаммоми?! Ҳар бир сўзингни олдига "Ф" ҳарфини қўшиб гапираверасан…
Йигит Францияга борибди. Ҳамма ёқда фрунцузлар…
Шаҳар айланиб юриб, адашиб қолибди. Шунда йўлни сўраш учун бир франциялик одамни тўхтатиб сўрабди:
— Фалом, фака! Фузр, фанави фўча фаерга фолиб форади? – деса, ҳалиги француз одам қараб туриб:
— Фэ фоғайни, фўзим фам филмай фурибман, - деган экан.
“Кечирасизлар, сут олмайсизларми?” дебди.





