— Қачон мени жамоам жаҳон чемпионатига чиқади?
Жин:
— 2024 йилда, - дебди. Мураббий йиғлаб:
— Мен у кунларни кўрмасам керак, - дебди.
Япония, Корея, Қатар футбол жамоаларининг мураббийлари ҳам жиннинг жавобларидан йиғлаб:
— Биз у кунни кўра олмасак керак, - деб кетишибди.
Охири навбат бизнинг мураббийга келибди:
— Қачон мени ўйинчиларим жаҳон чемпионатига чиқишади? - деса,
Жин йиғлаб:
— У кунларни кўриш менга насиб қилмаса керак, - дермиш.
Эртасига чумолини кайфияти йўқ юрган экан, ҳайвонлар:
— Нима бўлди? - дейишса, чумоли:
— Филни ўлимида мени айблашяпти, - дермиш.
— Қаерда эдингиз?
— А, синфдошлар билан учрашдим...
— Уч кун-а?! Нималарни эсладингизлар?
— Қаерда яшашимни...
— Мени юзимни эслаб қолдингми? - деса, қиз:
— Ҳа, - дебди.
Ўғри шу заҳоти кассирни отиб ташлабди.
— Яна ким мени юзимни эслаб қолди? - деса, одамлар орасидан овоз келибди:
— Банкомат ёнида турган қайнонам эслаб қолди.
— Эртага синф хонасини таъмирлашга 50 минг сўмдан олиб келинглар, - деса, ўқувчилар:
— Устоз, нега бунча қиммат? – дейишибди.
Шунда устози:
— 30 минг сўмни менга берасизлар, қолгани ўзингизга. Ота-онангизга 50 мингдан йиғдим деб айтаман, - дебди.
Ўқувчилар бир овоздан:
— Келишдик, устоз! – дейишибди.
1) Ҳеч бир одам чап кўзи билан ёзувни ўқий олмайди.
2) Буни ўқиган содда одам дарров шу ишни қилиб кўради.
3) Алданганини билиб кулиб қўяди.
— Сиз қаерда туғилгансиз?
— Қўқонда.
— Ада сиз қаерда туғилгансиз?
— Қаршида.
— Мен-чи?
— Тошкентда.
— Қандай яхши-я! Уччаламиз учта жойда туғилиб, бир жойда учрашиб турибмиз.
— Айтчи Ҳасан катта бўлсанг ким бўласан?
— Мен катта бўлсам бой бўламан, пулларим кўп бўлади, хотин оламан, унга машина, уй, яхта тиллолар обераман! Чет элларга айлангани обкетаман!
— Яхши молодец! Сенчи Акбар сен ким бўласан?
— Мен Ҳасанни хотини бўламан!
Бўйи етган қиз дугонасига:
— Менга турмушга чиқишни таклиф қилишди.
Дугонаси:
— Зўр-ку! Кимлар?
Қиз:
— Ота-онам.





