— Qarang dadasi, armiyada menga yozgan xatlaringizni topib oldim, - debdi.
Eri xatlardan birini o‘qiy boshlabdi:
“Meni go‘zalim! Seni sog‘indim. Yaqinda xizmatim tugaydi. Qaytib borganimda sen bilan har doim uchrashadigan joyimizda ko‘rishamiz...”
Er xatni o‘qishdan to‘xtab, xotinini do‘pposlay boshlabdi.
Xotini:
— Nima bo‘ldi dadasi?! – desa, eri:
— Bular nima? Axir men armiyaga bormaganman-ku!? – dermish.
— Bolam, ustozingga salom bermaysanmi? – desa, o‘g‘li:
— Bugun dam olish kuni-ku!? – dermish.
Yigit qizga:
— Seni ko‘zlaringga qarasam, butun olamni ko‘rgandek bo‘laman, - desa, afandi ular tomonga shartta o‘girilib:
— Qarab ko‘r-chi, meni eshagim ko‘rinmayaptimi?! - dermish.
— Kel, biz ham yordam beraylik! Sen bolalarni derazadan tashla, men ilib olaman, - debdi sherigiga.
Do‘sti birin-ketin bolalarni tashlay boshlabdi. Pastda turgan yigit hamma bolalarni ilib olaveribdi-yu, negrni bolasini ushlamabdi.
— Nega ushlab qolmading, - desa, pastda turgan yigit:
— Sen kuyganlarini tashlama-da!, - dermish.
— Yakshanba kuni bo‘shmisiz?
Kotiba umid bilan, nozlanib:
— Ha bo‘shman. Hech qanday ishim yo‘q. Bekorchilik...
Rahbarni jahli chiqib:
— Siz bugunni ham yakshanba deb o‘ylayapsiz shekilli! Ishingizni qiling!
— Ha, bor. Nima qilasan?
— Maktabga oboraman, ustozimiz uy vazifasini tayyorlab bergan ahmoqni bir ko‘rmoqchiman dedilar.
— 1 ta buxanka non olingda, tuxumni so‘rang. Bor bo‘lsa, 10 ta oling!
Eri do‘konga kirib sotuvchiga debdi:
— 1 ta buxanka bering. Tuxum bormi?
— Bor, - debdi sotuvchi.
— Unda 10 ta buxanka berasiz, - dermish eri.





