Бир отахон врачга борибди. Врач отахонни текшириб туриб, баданида “галия” деб ёзилган татуровкани кўриб қолибди.
— Ие отахон, севган қизингиз бўлганмиди? – деб сўрабди врач.
Отахон:
— Йўғ-е болам! Португалияга урушга борганимда “Португалия” деб ёздириб олгандим. Нечи йил ўтди. Ёзувни ярми ўчиб, “галия”си қолди, - дермиш.
— Ие отахон, севган қизингиз бўлганмиди? – деб сўрабди врач.
Отахон:
— Йўғ-е болам! Португалияга урушга борганимда “Португалия” деб ёздириб олгандим. Нечи йил ўтди. Ёзувни ярми ўчиб, “галия”си қолди, - дермиш.
Бир майор самолётдаги солдатларга дебди:
— Битта душманни "тинчитиб", шахсий бирор буюмини олиб келсангиз, ҳар бирига 1 миллиондан бераман.
Самолёт тўхтабди. Бир соатга бормасдан, солдатлар бир халта буюмлар кўтариб келишибди.
Шунда ҳалиги майор:
— Бу нима қилганингиз ахир биз ўзимизни шаҳарга заправкага қўниб ўтган эдик-ку! - деган экан.
— Битта душманни "тинчитиб", шахсий бирор буюмини олиб келсангиз, ҳар бирига 1 миллиондан бераман.
Самолёт тўхтабди. Бир соатга бормасдан, солдатлар бир халта буюмлар кўтариб келишибди.
Шунда ҳалиги майор:
— Бу нима қилганингиз ахир биз ўзимизни шаҳарга заправкага қўниб ўтган эдик-ку! - деган экан.
— Дугонажон, жуда омадлисан-да...
— Нега унақа деяпсан?
— Эрингни айтаман-да... Сени ҳечам уришмайди, жаҳл қилмайди,...
— Ахир у тўртинчи мартта уйланиши...
— Нима бўпти?
— Аввалги хотинлари билан урушиб, жанжаллашиб бўлган...
— Нега унақа деяпсан?
— Эрингни айтаман-да... Сени ҳечам уришмайди, жаҳл қилмайди,...
— Ахир у тўртинчи мартта уйланиши...
— Нима бўпти?
— Аввалги хотинлари билан урушиб, жанжаллашиб бўлган...
Хотин эридан сўрабди:
— Азизим, агар мен мабодо сизни ташлаб кетсам, кўз-ёш тўкмайсизми?
Эри ўйлани-и-и-иб туриб:
— Кўз-ёш дейсанми? Ҳар-ҳар замонда йиғлаб турсам керак...
Хотини аразлаб:
— Нега энди ҳар-ҳар замонда? Ҳар доим эмас?
Эри:
— Овқатга пиёзни ҳар доим ҳам тўғрайвермасам керак...!?
— Азизим, агар мен мабодо сизни ташлаб кетсам, кўз-ёш тўкмайсизми?
Эри ўйлани-и-и-иб туриб:
— Кўз-ёш дейсанми? Ҳар-ҳар замонда йиғлаб турсам керак...
Хотини аразлаб:
— Нега энди ҳар-ҳар замонда? Ҳар доим эмас?
Эри:
— Овқатга пиёзни ҳар доим ҳам тўғрайвермасам керак...!?
— Менга қара дўстим. Ўзга сайёраликларни ўлдирса ҳам қамашадими?
— Ҳа! Фақат жиннихонага!
— Ҳа! Фақат жиннихонага!
ЙПҲ ходими машинани тўхтатиб дебди:
— Сиз соатига 120 км тезликда келяпсиз. Аслида 60 км/с да юриш керак.
Ҳайдовчи:
— Ахир биз икки кишимиз-ку, - деган экан.
— Сиз соатига 120 км тезликда келяпсиз. Аслида 60 км/с да юриш керак.
Ҳайдовчи:
— Ахир биз икки кишимиз-ку, - деган экан.
Икки дўст суҳбатидан:
— Дўстим энди нима қиламиз? Қўл қовуштириб ўтириш жонга тегди!
— Ундай бўлса оёқни узатиб ётамиз!
— Дўстим энди нима қиламиз? Қўл қовуштириб ўтириш жонга тегди!
— Ундай бўлса оёқни узатиб ётамиз!
Иккита бойнинг суҳбати:
— Ҳозирги замонда ҳалол бўлиб яшаш қийин...!
— Сенга бу гапни нима алоқаси бор?!
— Ҳозирги замонда ҳалол бўлиб яшаш қийин...!
— Сенга бу гапни нима алоқаси бор?!
Хотин эрига дебди:
— Адаси, мен ҳомиладорга ўхшайман. Энди нима бўлади?
Эри:
— Нима бўларди!? Ўғил ёки қизимиз бўлади...
— Адаси, мен ҳомиладорга ўхшайман. Энди нима бўлади?
Эри:
— Нима бўларди!? Ўғил ёки қизимиз бўлади...
Бир куни уч тажрибасиз овчи овга чиқишибди. Катта кавак олдига келиб тўхташибди.
— Бу нимани ини, - дебди биринчиси.
— Бу қуённи ини, - дебди шериги.
Кавакни рўпарасида ётиб олиб кутишибди. Қуён чиқиши билан отишибди.
Яна кетаверишибди. Йўлда катта кавак чиқибди. Бу сафар жуда-ям катта эмиш.
— Бу қайси ҳайвоннинг ини, - сўрабди бири.
— Билмадим. Аммо рўпарасида ётиб олиб, кутамиз. Чиқиши билан отамиз, - дейишибди.
Эртасига газетада хабар чиқибди: "Уч ҳаваскор овчини поезд босиб кетди".
— Бу нимани ини, - дебди биринчиси.
— Бу қуённи ини, - дебди шериги.
Кавакни рўпарасида ётиб олиб кутишибди. Қуён чиқиши билан отишибди.
Яна кетаверишибди. Йўлда катта кавак чиқибди. Бу сафар жуда-ям катта эмиш.
— Бу қайси ҳайвоннинг ини, - сўрабди бири.
— Билмадим. Аммо рўпарасида ётиб олиб, кутамиз. Чиқиши билан отамиз, - дейишибди.
Эртасига газетада хабар чиқибди: "Уч ҳаваскор овчини поезд босиб кетди".
