— Ҳозирги замон ёшлари жуда ажойиб-да! Кўчада 4 та ёш йигит битта сигаретни галма-галдан чекиб ўтиришибди. Лекин ҳечам хафа эмаслар. Тинмасдан кулишяпти-я, барака топгурлар.
— Кўзи ғилай одамни қайси кўзига қараб гапириш керак?
— 1 апрел ҳазилларидан кейин асабни қандай тиклаш мумкин?
— Паспортдаги аватаркани (суратни) қандай алмаштириш мумкин?
— У менга ёзиши учун қандай статус қўйганим маъқул?
— Вампирни мен биринчи бўлиб тишлаб олсам нима бўлади?
— Мен йўғимда наушникларимни ким чигал қилиб қўяди?
— Илтимос, эҳтиёткорроқ бўлиб ҳайдасангиз. Мени 4 та болам бор. Соғлиғим ўзимга керак!
Ҳайдовчи аёлга ўгирилиб қараб:
— 4 та болам бор деяпсиз-у, соғлиғингиз ва эҳтиёткорлик ҳақидаги чўпчакни қаердан олдингиз?!
— Нега йўқ бўлиб кетар экан!? Тез чайиниб, чиқиб кетди...
Ишиб кетган бошини косасига киргиза олмаган тошбақа ўзича “Бугун айвонда ётарканманда” деган экан.
— Молхонага кириб, сигирни соғиб чиқинг, - деса, келин товуқхонага кириб кетаётган эмиш. Қайнонаси:
— Қаёққа кетяпсиз? Сигирни соғинг десам, товуқхонага кириб кетяпсизми? – деса, келин:
— Вой ойижон, ҳайвонларга-ям алоҳида-алоҳида хона қилиб берганмисизлар? – дермиш.
— Ҳой уста бола, бурама михларинг асфалтга тўкиляпти.
Бола:
— Мен ҳали уста эмасман, вулканизацияда шогирдман!
— Ҳой ўргилай, анави Шоирахон бор-ку, нариги маҳалладаги... Кеча поликлиникага чиқсам, ўшани кўриб қолдим денг. Уялмай-нетмай, поликлиникани йўлагида писта чақиб турибди!
— Вой, қўриб кетсин!
— Уни писта чақишига қарайман деб, қўлимдаги пивони тушуриб юбордим.
— Ўғрига-ям озгина айбни қолдиринглар! - дермиш.





