— Официант, нега товуқ шўрвани ичида товуқни кўрмаяпман? Нима бало, қайнайвериб йўқ бўлиб кетдими?
— Нега йўқ бўлиб кетар экан!? Тез чайиниб, чиқиб кетди...
Бир куни тошбақани бошини ари чақиб олибди.
Ишиб кетган бошини косасига киргиза олмаган тошбақа ўзича “Бугун айвонда ётарканманда” деган экан.
Шаҳардан қишлоққа келин бўлиб тушган қизга қайнонаси:
— Молхонага кириб, сигирни соғиб чиқинг, - деса, келин товуқхонага кириб кетаётган эмиш. Қайнонаси:
— Қаёққа кетяпсиз? Сигирни соғинг десам, товуқхонага кириб кетяпсизми? – деса, келин:
— Вой ойижон, ҳайвонларга-ям алоҳида-алоҳида хона қилиб берганмисизлар? – дермиш.
Ҳайдовчи:
— Ҳой уста бола, бурама михларинг асфалтга тўкиляпти.
Бола:
— Мен ҳали уста эмасман, вулканизацияда шогирдман!
Эрталаб туриб мактабга кетмоқчи эдим, соатга қарасам мактаб тугаган экан.
Иккита ғийбатчи аёл кўчада гаплашиб туришибди:
— Ҳой ўргилай, анави Шоирахон бор-ку, нариги маҳалладаги... Кеча поликлиникага чиқсам, ўшани кўриб қолдим денг. Уялмай-нетмай, поликлиникани йўлагида писта чақиб турибди!
— Вой, қўриб кетсин!
— Уни писта чақишига қарайман деб, қўлимдаги пивони тушуриб юбордим.
Тунда афандининг сигирини ўғирлаб кетишибди. Эрталаб одамлар афандига “Сигирни маҳкам боғлаш керак”, “Айб ўзингизда...”, “Деворларингиз ҳам паст!”, “Айб ўзизнгизда... Дарвозаниям яхши бекитиш керак...”, “Шунақаям ухлайдими одам деган!?” – деяверишибди. Шунда афанди уларга қараб:
— Ўғрига-ям озгина айбни қолдиринглар! - дермиш.
Статистика қўмитаси ходимлари дунёда энг кекса инсонни аниқламоқчи бўлиб, Тибетга боришибди. У ерда бир кекса отахон дуч келибди. Улар
— Ёшингиз нечида отахон? - деб сўрашибди.
— 150 да - деб жавоб берибди.
— Э-э,... Дунёда энг кекса инсон сиз бўлсангиз керак-а? - деб қувониб туришса, отахон:
— Билмадим, дадамдан сўраб кўрай-чи?! - дермиш.
Ўзбекистонда жуда-ям зўр футбол жамоасини тузиш учун, ўзимизнинг энг яхши уйинчиларимиздан 3 тасини оламиз. Уччаласини ҳам заҳирага ўтказиб қўйиб, бразилиялик 11та футболчини сотиб олиб, юртимиз номидан майдонга туширамиз.
Ишга шошилиб чиқиб кетаётган эрини хотини тўхтатибди:
— Тўхтанг-чи адаси. Ҳеч нарсани унутмадингизми? – дебди ҳар куни ишга кетишдан аввал болалари билан ҳайрлашиб кетиши кераклигини эрига эслатмоқчи бўлиб...
Эри шошиб-ҳовлиқиб чўнтагини кавлабди-да 10 минг чиқариб, хотинига бериб “Бошқа йўқ, ушла! Бори шу!” деб югуриб чиқиб кетаверган экан.