— Гаров ўйнайсанми? Ҳозир мени хотиним эшикни “Жоним” деган сўз билан очади.
Иккинчиси:
— Нималар деяпсан? Сен ўлгудек мастсан! Ярим тунда уйга қайтяпсан? Қанақасига хотининг “Жоним” десин!?
— Ҳозир кўрасан! – дебди-да, эшик қўнғироғини босиб дебди:
— Эшикни оч жоним...
Хотини бўлса:
— Жоним?! Ҳозир таъзирингизни бераман! – деб эшикни очган экан.
— Айтинг-чи, чорраҳанинг бир тарафида автобус, бир тарафида юк машинаси, яна бир тарафида эса мотоцикл турибди. Қайси бири биринчи бўлиб чорраҳани кесиб ўтади?
— Таксичилар кесиб ўтади.
— Нима? Такси қаердан келиб қолди?
— Ҳеч қайси ҳайдовчи билолмаяпти бу таксилар қаердан келиб қолаётганини!
— Бу дарахтингиз 3 йилда олма берадими?
— Йўқ, - дебди сотувчи.
— 5 йилда берадими? – сўрабди яна харидор.
— Йўқ, - дебди яна сотувчи.
— Унда нечи йилда олма беради? – деса, сотувчи:
— Ҳеч қачон олма бермайди! Ахир бу беҳи-ку! – деган экан.
— Нега?
— Савлати бор-у, қиладиган иши йўқ!
Дўсти унга:
— Пулни нима қиласан? – деса, ҳалиги одам:
— Даволанаман. Тилим синиб қолди. Тилимни гипс қилдиришим керак, - дермиш.
— Билмадим. Нима экан?
— Иккаласи ҳам таёқчада овқатланишади.
Ҳаттоки, Шрекнинг хотинига ҳам харидорлар чиққан...
— Ҳой тўхта! Кимсан? Қаёқдан чиқдинг? – дебди.
Ўғри:
— Менми? Кийим ейдиган куяман. Шкафдан чиқдим, - дебди.
Уй эгаси:
— Шубани қаёққа олиб кетяпсан? – деса, ўғри:
— Уйда ейман, - деб жавоб берган экан.





