— Ko‘ylagimni ikki kun ketma-ket yuvdim. Bugun yoqasi yana kir bo‘libdi, - desa, do‘sti:
— Yoqangni yuvgandan ko‘ra bo‘yningni yuvsang, yoqang kir bo‘lavermaydi, - dermish.
1. Kim bu?
2. Onasi, tinchlikmi???
3. To‘g‘risini ayt! Mashinani nima qilding?
4. Tushunmadim...
5. Nechi pul kerak yana?
6. Kimga yozganding bu smsni?!
7. Nima so‘ramoqchi bo‘lsang ham, javobim yo‘q!
8. Yana dugonalaring bilan o‘tiribsanmi ?!
9. ?
10. Tush ko‘rayapmanmi?
— Iye otaxon, sevgan qizingiz bo‘lganmidi? – deb so‘rabdi vrach.
Otaxon:
— Yo‘g‘-ye bolam! Portugaliyaga urushga borganimda “Portugaliya” deb yozdirib olgandim. Nechi yil o‘tdi. Yozuvni yarmi o‘chib, “galiya”si qoldi, - dermish.
— Bitta dushmanni "tinchitib", shaxsiy biror buyumini olib kelsangiz, har biriga 1 milliondan beraman.
Samolyot to‘xtabdi. Bir soatga bormasdan, soldatlar bir xalta buyumlar ko‘tarib kelishibdi.
Shunda haligi mayor:
— Bu nima qilganingiz axir biz o‘zimizni shaharga zapravkaga qo‘nib o‘tgan edik-ku! - degan ekan.
— Nega unaqa deyapsan?
— Eringni aytaman-da... Seni hecham urishmaydi, jahl qilmaydi,...
— Axir u to‘rtinchi martta uylanishi...
— Nima bo‘pti?
— Avvalgi xotinlari bilan urushib, janjallashib bo‘lgan...
— Azizim, agar men mabodo sizni tashlab ketsam, ko‘z-yosh to‘kmaysizmi?
Eri o‘ylani-i-i-ib turib:
— Ko‘z-yosh deysanmi? Har-har zamonda yig‘lab tursam kerak...
Xotini arazlab:
— Nega endi har-har zamonda? Har doim emas?
Eri:
— Ovqatga piyozni har doim ham to‘g‘rayvermasam kerak...!?
— Ha! Faqat jinnixonaga!
— Siz soatiga 120 km tezlikda kelyapsiz. Aslida 60 km/s da yurish kerak.
Haydovchi:
— Axir biz ikki kishimiz-ku, - degan ekan.
— Do‘stim endi nima qilamiz? Qo‘l qovushtirib o‘tirish jonga tegdi!
— Unday bo‘lsa oyoqni uzatib yotamiz!





