Institut auditoriyasida dars ketyapti. O‘qituvchi doskaga murakkab formulalarni yozish bilan band. Talaba yigitlar esa karta o‘yini bilan mashg‘ul.
Yigitlardan biri qo‘lidagi kartani noto‘g‘ri tashlab, o‘yin qoidasini buzgan edi, yonidagi o‘rtog‘i:
— Ey, tushunmadim...!!! Manga qara! Nima bu??? - desa, doskaga yozayotgan o‘qituvchi shoshib-pishib:
— Hozir, hozir hamma formulalarni tushuntirib beraman, - dermish.
Kechasi ichib kelgan er ertalab zo‘rg‘a boshini yostiqdan ko‘tarib baqiryapti:
— Eh qaynonama, shunaqayam odam bo‘lasizmi!
Bu gapni eshitgan xotini yugurib keldi:
— Tinchlikmi, onam sizga nima yomonlik qildilar?
— To‘g‘risiyamda! Qizlariga shunday ism tanlashganki, ertalab eslay olmayman!
Bir erkak uyga kelsa, xotini yotoqxonada yotgan emish.
— Bemahalda nega bu yerda yotibsan? - desa, xotini:
— Yuragim huruj qilib qoldi, - debdi.
Eri tez yordamga qo‘ng‘iroq qilish uchun yo‘lakdagi telefonga yugurib chiqsa, o‘g‘li debdi:
— Ada, shkafni ichida qo‘shni amaki o‘tiribdi!
Er yotoqga qaytib kirib, shkafni ochsa, haqiqatdan qo‘shni kishi kiyimsiz o‘tirgan ekan.
Shu payt erini jahli chiqib ketib, shkaf ichidagi qo‘shnisiga qarab:
— Anavi yerda xotinimni yuragi huruj qilib yotibdi, sen bo‘lsa shkafni ichida xotirjam o‘tirishingni qara! - dermish.
Bir talaba yigit ertalab nonushta qilib, telefoniga o‘rnatilgan TashBus da avtobus qachon kelishini qarab o‘tirsa, buvisi debdi:
— Bolaginam, nima qilyapsan?
— Avtobus kutyapman, - javob beribdi nabirasi.
Buvisi nabirasini ahvolidan xavotir olib:
— Bu telefon o‘lgur yoshlarni aqldan ozdirmasaydi. Oshxonada-yam avtobus kutadimi?! - dermish.
Bugun rahbarimiz 5 yoshli qizalog‘ini ishxonaga olib keldi. Qizaloq hamma yoqni kuzatib o‘tirib, yonimga keldi-da dedi:
— Adam sizlarni qul qilib sotib olganmi?
— Ha, - dedim men ham kulib.
Shunda qizaloq mehribon ohangda:
— Xavotir olmang, katta bo‘lsam hammangizni o‘zim ozod qilaman, - deydi.
Yarim tunda musiqachining eshigi taqillabdi.
— Kechirasiz, menga skripkangizni berib tura olmaysizmi?
— Mashq qilmoqchimisiz?
— Yo‘q, uxlamoqchi edim!
Kriminalist ota oilasida egizaklar dunyoga kelibdi.
Qarindoshlardan biri egizaklarni otasidan:
— Farzandlaringizni bir-biridan qanday ajratasiz? – deb so‘rashsa, kriminalist ota ishonchli javob beribdi:
— Barmoq izlaridan!
Sirk arenasida gimnastikachi yigitlarning chiqishi namoyish etilmoqda. Epchil va chaqqon sportchilarning chiqishlarini ko‘rib o‘tirgan tomoshabinlar qarsak chalib, olqishlab o‘tirishar ekan.
Shu payt tomoshabinlar orasida bir odam baqirib:
— Hezalaklar! Tor shim kiyib olib, yurishini qaranglar bularni!!! – debdi xandon otib kulib.
Tomoshabinlar bezovta bo‘lib, atrofga qarashibdi.
Gimnastikachilarni chiqishlari davom etibdi. Haligi odamning yana baqirgan tovushi kelibdi:
— Hezalaklar! Ayollarga o‘xshaydi hammasi!!!
Bir vaqt boshlovchi sirk arenasiga chiqib e’lon qilibdi:
— Endi esa navbat o‘ta xavfli sahna chiqishiga! Hozir sizlarni ko‘z o‘ngingizda sirk shiftidan boshi bilan pastga sakrash amalga oshiriladi.
— Voy dod!!! Qayoqqa sudrab ketyapsizlar?! Qo‘yib yuboringlar meni! – deb gimnastikachi yigitlarga yalina boshlabdi haligi odam...
— Vrach menga sarimsoqli parhez buyurdi.
— Xo‘sh, nechi kilo yo‘qotding?
— Nechi kilo emas, nechta do‘stingni yo‘qotding deb so‘ragin...
Rostini ayting, kecha tunda qayerda edingiz? Aks holda o‘zim o‘ylab topaman, yomon bo‘ladi!