— Ko‘zoynagim uyda qolib ketibdi shekilli, - dedi asabiylashib.
Shunda 30 ta bola bir ovozdan:
— O‘ziz qolib ketmabsiz-de...! - dermish.
— Ofitsiant bizga zuba chictka bering? desa, - sherigi:
— Bo‘ldi, meni qornim to‘ydi, - dermish.
— Bu hujjat juda-yam muhim! Uni xavfsiz, tez topiladigan joyga qo‘ying!
Kotiba:
— Stolimdagi atir-upalarimni yoniga qo‘yishim kerak ekan-da!
— Xotin, agar seni tish tozalagichingda adashib men tishlarimni yuvgan bo‘lsam, nima qilgan bo‘larding?
— Zudlik bilan yangisiga almashtirardim! Nima, meni tish tozalagichimdan foydalandingizmi??? Rostini ayting!
— Yo‘q, yo‘q!
— Qurib ketsin! Endi baribir almashtirishimga to‘g‘ri keladi!!!
— Eshitishimcha, yigiting bilan ajralishibsizlar...?
— Ha!
— Nima bo‘ldi? Orangizdan biror gap o‘tdimi?
— Masalan sen, har kuni ichadigan, tinimsiz chekadigan, so‘kinib gapiradigan va hatto qo‘l ko‘taradigan odam bilan birga yashay olarmiding?
— Yo‘q, albatta!
— U ham bunga chiday olmadi.
— Mayli...
— Yigitingiz rashk qilmaydimi ishqilib?
— Meni yigitim yo‘q. Uni erim konsertga birga tushganimiz uchun urib o‘ldirib qo‘ygan!
— Allo, men xorijda dam olmoqchiman!
— Qancha pulingiz bor?
— 500 ming!
— Damingizni oling!!!
— Qachondan beri o‘tiribmiz. Nega ofitsiantlar bizdan buyurtma olishga kelishmayapti, kelib qarashmayapti? - desa, menejer:
— Bizdagi ofitsiantlarni hammasi sizni talabalaringiz ekan. Shunga “Sen qara, sen qara!”, - deb oshxonada berkinib turishibdi, - dermish.
Birinchi aksirganida kulib:
— Bunisi Yanvar, - debdi.
Birozdan keyin ikkinchi martta aksirib:
— Endi bunisi Fevral, - debdi. Shunaqa qilib, Mart, Aprel, May, Iyun, Iyul, ...
Bir payt orqasiga o‘girilib qarasa, qaynotasi o‘tirgan ekan. Kelin:
— Voy, adajon ko‘rmabman sizni. Anchadan beri o‘tiribsiz? - desa,
Qaynotasi:
— Yanvardan beri o‘tiribman, - dermish.





