— Вой оғайни бунақа хотин билан қандай яшаб юрибсан? Бир умр бунинг дийдиёсини эшитиб ўлиб кетасанку. Яхшиси ҳозир Москвадаги бир хирургни адресини бераман, хотинингни миясини операция қилиб беради, қарабсанки камгап ажойиб хотинли бўласан, нархи ҳам қиммат эмас бори йўғи 1000$га гаплашиб бераман.
— Жиннимисилар қанақа минг доллар, кавказликлар билан гаплашиб қўйганман, атиги 200$га отиб ташлашаркан. Ўша ёққа олиб кетаябман.
У ҳам бўлса "Бир бор экан, бир йўқ экан. У ҳам бўлса пул экан" деган жумла тўғри келади.
— Буви, кўзингизни юмиб туринг!
Бувиси:
— Нега?
Болакай:
— Ойим айтдилар. Сиз кўз юмсангиз, онам тинч яшар эканлар.
— Дўстим, нега йўлнинг ўнг ва чап тарафларига қараяпсан? Ахир бу йўл бир томонлама ҳаракатланадиган йўл-ку?!
— Э-э, бу ерни Қашқадарё дейди. Керак бўлса тепага ҳам қараш керак!
— Алло, сизни ходимларингиз шанба куни тушдан кейин умуман гўшакни кўтаришмайди!
Раҳбарнинг жавоби:
— Бир нечта ходимларим гўшакни талашиб жанжаллашишади.
Душанба куни эрталаб ғолиб чиққан ходим гўшакни кўтаради.
Шунда йигит нима қилишини билмай, кўйлаги ичига қараб, "Туф-туф-туф чўчиб кетдим", деган экан.
— Иккита фарзандимиз мен билан қолади, биттаси сен билан! - дебди эри.
— Йўқ! Иккитаси мен оламан, биттасини сиз оласиз! - дебди хотини.
Судья ажрим қилибди:
— Уйга кетаверинглар! Тўртта фарзандли бўлганингизга келасизлар!
— Қанақа пульт экан у?
— Хотинни овозини ўчириб қўядиган.
— Бериб бўлдинг?
— Иккита савол берсам майлими?
— Аллақачон бериб бўлдинг.
— Хўп! Тўртта савол берсам майлими?
— Тўртинчи саволни ҳам бериб бўлдинг.
— Қачон?
— Ҳозиргина!
— Бироз йиртиқ кийимларим бор, шуни сенга бераман, - дебди.
Гадой бўлса:
— Мен сал туриб келаман, йиртиқ жойларини тикиб қўйсангиз...! - дермиш.





