— O‘-o‘ zo‘rku. Bugun yuvarkanmizda.
Bir payt qiz:
— Salom! — debdi. Yigit ham shosha-pisha alik olibdi.
Qiz:
— Ishlar yaxshimi?
Yigit:
— Rahmat, o‘zingiz tinchmisiz?
Qiz:
— Men ham yaxshi. Nima qilyapsiz?
Yigit:
— Uyga ketyapman.
Qiz:
— Kechqurun bo‘shmisiz? Agar bo‘sh bo‘lsangiz kinoga borardik!
Yigit:
— Ha, bo‘shman!
Qiz:
— Unda kechki 18:00da qo‘ng‘iroq qiling!
Yigit:
— Ho‘p bo‘ladi! Raqamingizni ayting! — desa, qiz indamasmish.
Yigit yana:
— Raqamingizni ayting! - deb qizni turtsa.
Qiz qulog‘idan naushnikni chiqarib:
— Tinchlikmi aka? Nega turtasiz? — dermish.
— Voy og‘ayni bunaqa xotin bilan qanday yashab yuribsan? Bir umr buning diydiyosini eshitib o‘lib ketasanku. Yaxshisi hozir Moskvadagi bir xirurgni adresini beraman, xotiningni miyasini operatsiya qilib beradi, qarabsanki kamgap ajoyib xotinli bo‘lasan, narxi ham qimmat emas bori yo‘g‘i 1000$ga gaplashib beraman.
— Jinnimisilar qanaqa ming dollar, kavkazliklar bilan gaplashib qo‘yganman, atigi 200$ga otib tashlasharkan. O‘sha yoqqa olib ketayabman.
U ham bo‘lsa "Bir bor ekan, bir yo‘q ekan. U ham bo‘lsa pul ekan" degan jumla to‘g‘ri keladi.
— Buvi, ko‘zingizni yumib turing!
Buvisi:
— Nega?
Bolakay:
— Oyim aytdilar. Siz ko‘z yumsangiz, onam tinch yashar ekanlar.
— Do‘stim, nega yo‘lning o‘ng va chap taraflariga qarayapsan? Axir bu yo‘l bir tomonlama harakatlanadigan yo‘l-ku?!
— E-e, bu yerni Qashqadaryo deydi. Kerak bo‘lsa tepaga ham qarash kerak!
— Allo, sizni xodimlaringiz shanba kuni tushdan keyin umuman go‘shakni ko‘tarishmaydi!
Rahbarning javobi:
— Bir nechta xodimlarim go‘shakni talashib janjallashishadi.
Dushanba kuni ertalab g‘olib chiqqan xodim go‘shakni ko‘taradi.
Shunda yigit nima qilishini bilmay, ko‘ylagi ichiga qarab, "Tuf-tuf-tuf cho‘chib ketdim", degan ekan.
— Ikkita farzandimiz men bilan qoladi, bittasi sen bilan! - debdi eri.
— Yo‘q! Ikkitasi men olaman, bittasini siz olasiz! - debdi xotini.
Sudya ajrim qilibdi:
— Uyga ketaveringlar! To‘rtta farzandli bo‘lganingizga kelasizlar!





