Uchta og‘ayni gaplashib turganmish:
— Men 3 kilometrgacha maska taqmay yura olyapman.
— Men 5 kilometrgacha bemalol maskasiz yura olyapman.
Uchinchi yigit yig‘lab:
— Men 1 qadam ham maskasiz ko‘chaga chiqa olmayapman. Chunki uchaskovoy qo‘shnim bo‘ladi.
Bir yigit ofisdagi hamkasblariga:
— Men ertaga ishga kelmayman.
Hamkasblari:
— Nega?
Yigit:
— Hozircha bilmayman. Albatta biror bahona topaman.
— Botir, sen bugunni o‘zida ikkita qopni yo‘qotding!
— Axir men ishlayapman-ku! Ish bor joyda kamchiliklar bo‘ladi-da!
— Botir! Sen inkasatorsan!!!
O‘qituvchi o‘quvchisining otasi bilan suhbatlashyapti:
— O‘g‘lingiz bema’ni, ahloqsiz so‘zlarni kimdan o‘rganyapti?
Ota:
— Padaringga la’nat! Bilmayman bu ablah kimdan eshitarkin bunaqa so‘zlarni?
Aql - pulga o‘xshaydi.
Puling ko‘paygani sari hamma seni aqlli sanay boshlaydi.
— Kechirasiz! Meni egizak ukamni ko‘rmadingizmi?
— Siz hozirgina menga shu savolni bermaganmidingiz?

Vaqti kelib, nevarayu evaralarimiz bizning uydan chiqmay divanda yotib, pult bilan televizorni boshqarib yotgan hozirgi paytimizdagi suratlarimizni ko‘rib, biz bilan rosa faxrlanishsa va "G‘alaba uchun rahmat!" deyishsa kerak.

Karantinga olingan ikkita bemor gaplashmoqda:
— Qanaqa qilib qochamiz karantindan?
— Kasalxona devori past ekan. Devordan oshib qochamiz.
— Devorni o‘zi yo‘q ekan-ku!
— Nima? Tamom! Unda qochishni iloji yo‘q!

Er-xotin aeroportda yuklarini topshirmoqda. Er xotinini yuklarini ko‘rib:
— Xotin, uydagi kiyim shkafingni ham olib ketyapsanmi? - debdi.
Xotini:
— Yo‘q. Nima edi? - desa, eri:
— Usha shkafda aviachiptalar qolib ketibdi-da, - dermish.

Bir shifokor Koronavirusga qarshi dori topgan ekan, xalqaro konferensiyaga borib dorini taqdimotini o‘tkazmoqchi bo‘libdi.
Lekin uni mamlakatdan Koronavirus karantini sababli chiqarishmayotgan emish.