— Yana yarim tunda kirib kelasizmi?! Sizni deb uxlamay o‘tiraman!
Eri debdi:
— Yo‘g‘-ye! Tong saharda kirib kelaman. Qotib uxlab yotgan bo‘lasan.
“U shunaqangi xasisi edi-ki, bor boyliklarini barchasini o‘ziga vasiyat qilib qoldirdi”.
— Lekin xalq unday demayapti-ku!
— Chunki xalq mutaxassis emas-da!
— Qalaysan? Voy, namuncha semirib ketding? – desam, dugonam:
— Axir men 2ta farzandli bo‘ldim, - dedi. Shunda:
— Nima sen ularni yeb qo‘ydingmi? – deb yuboribman.
— Meni ishim chiqib qoldi. Manavi navbatda turgan kasallardan qon olib tur! Hozir kelaman. – debdi.
Amaliyotchi qiz:
— Qanchadan qon olay, - desa, shoshib turgan vrach:
— Uchdan olasan-da! – debdi-da, chiqib ketibdi.
Bir payt vrach qaytib kelsa, kasalxona yo‘lagida 4 ta bemor hushsiz yotganmiz. Amaliyotchi qizga:
— Bularga nima bo‘ldi? – desa, qiz:
— Shuncha harakat qilsam ham uch litr qon chiqmadi... – dermish.
— Senga ikkita yangiligim bor. Bittasi-yaxshi, bittasi-yomon!
— Yomonidan boshlang, - debdi gumondor.
— Jinoyat sodir bo‘lgan joydan topilgan qon izlari seniki ekan.
— Yaxshisi-chi?
— Qoning toza, gemoglabining baland ekan.
— Sahiyligingizga tasanno! Har safar piyolamga choyni to‘ldirib quyyapsiz...
Mezbon bo‘lsa:
— Ha, choyingizga shakar sola olmasligingiz uchun, - dermish.





