Ota o‘g‘liga debdi:
— Bor, anavi gadoyga non olib chiqib ber! yosh bolalarim bor deb so‘rayapti...
— Yo‘q ada, unga non bermaylik!
— Nega o‘g‘lim?
— Kechayam shu gadoy bolalarini o‘rtaga qo‘yib tilangan edi. Non olib chiqsam, bolalariga qoldirmay hammasini o‘zi yeb qo‘ydi.
— Bor, anavi gadoyga non olib chiqib ber! yosh bolalarim bor deb so‘rayapti...
— Yo‘q ada, unga non bermaylik!
— Nega o‘g‘lim?
— Kechayam shu gadoy bolalarini o‘rtaga qo‘yib tilangan edi. Non olib chiqsam, bolalariga qoldirmay hammasini o‘zi yeb qo‘ydi.
Bankka bosqinchilar kirib hammaga baqira boshlashibdi:
— Teskari o‘giril, yot! Agar kim bizni yuzimizni ko‘rsa, otib tashlaymiz!
Bir odam:
— Men ko‘rdim, - deb yuboribdi. Shu zahoti to‘pponchani olib otib tashlashibdi. Yana so‘rashibdi:
— Yana kim ko‘rdi?! - desa, chetroqda yotgan odam:
— Meni xotinim ko‘rdi, - dermish.
— Teskari o‘giril, yot! Agar kim bizni yuzimizni ko‘rsa, otib tashlaymiz!
Bir odam:
— Men ko‘rdim, - deb yuboribdi. Shu zahoti to‘pponchani olib otib tashlashibdi. Yana so‘rashibdi:
— Yana kim ko‘rdi?! - desa, chetroqda yotgan odam:
— Meni xotinim ko‘rdi, - dermish.
Bir guruh injener-professorlarni yangi samolyotning ilk parvozida ishtirok etishga taklif qilishibdi. Bortga chiqib, joylashib olishgach, e’lon qilishibdi:
"Hurmatli injener-professorlar, ushbu samolyot sizlarning talaba-magistrantlaringiz tomonidan yaratildi. U ilk bora havoga ko‘tarilishga tayyor. Maroqli parvoz tilaymiz!"
Shu payt hamma professorlar ur-yiqit qilib, samolyot bortidan qocha boshlabdi-yu, faqatgina bittasi joyida xotirjam o‘tiraveribdi.
— Siz nega xotirjam o‘tiribsiz? Talabalaringizga juda-yam ishonar ekansiz?! - deyishsa, professor pinagini buzmay:
— Agar shu samolyotni meni talabalarim qurgan bo‘lishsa, uchish u yoqda tursin, u hattoki joyidan ham qo‘zg‘almaydi, - dermish.
"Hurmatli injener-professorlar, ushbu samolyot sizlarning talaba-magistrantlaringiz tomonidan yaratildi. U ilk bora havoga ko‘tarilishga tayyor. Maroqli parvoz tilaymiz!"
Shu payt hamma professorlar ur-yiqit qilib, samolyot bortidan qocha boshlabdi-yu, faqatgina bittasi joyida xotirjam o‘tiraveribdi.
— Siz nega xotirjam o‘tiribsiz? Talabalaringizga juda-yam ishonar ekansiz?! - deyishsa, professor pinagini buzmay:
— Agar shu samolyotni meni talabalarim qurgan bo‘lishsa, uchish u yoqda tursin, u hattoki joyidan ham qo‘zg‘almaydi, - dermish.
Talaba kafega kirsa, dekan tushlik yeb o‘tirgan ekan. Talaba dekanni yoniga borib:
— Domlajon, maylimi siz bilan bir stolda o‘tirib, ovqatlansam? - desa, dekanni jahli chiqib:
— Qayerda ko‘rgansan burgut bilan kalamushni birga ovqat yeb turganini, - debdi.
Shunda talaba bir kulib qo‘yibdi-da:
— Unda siz ovqatingizni yeyavering, men uchib ketaqolay, - dermish.
— Domlajon, maylimi siz bilan bir stolda o‘tirib, ovqatlansam? - desa, dekanni jahli chiqib:
— Qayerda ko‘rgansan burgut bilan kalamushni birga ovqat yeb turganini, - debdi.
Shunda talaba bir kulib qo‘yibdi-da:
— Unda siz ovqatingizni yeyavering, men uchib ketaqolay, - dermish.
Ruscha: Poka!
Nemischa: Wiedersehen!
Inglizcha: Seye you!
Turkcha: Güle güle!
O‘zbekcha: Bo‘pti gaplashamiz! Uydagilarga salom deb qo‘y! Uyga o‘t, choy ichamiz...
Nemischa: Wiedersehen!
Inglizcha: Seye you!
Turkcha: Güle güle!
O‘zbekcha: Bo‘pti gaplashamiz! Uydagilarga salom deb qo‘y! Uyga o‘t, choy ichamiz...
Ayoli eriga qarab:
— Shu suratdagi bolakayni ko‘ryapsizmi?
— Ha, nima edi?
— Kechqurun shu bolani bog‘chadan olib kelasiz...
— Shu suratdagi bolakayni ko‘ryapsizmi?
— Ha, nima edi?
— Kechqurun shu bolani bog‘chadan olib kelasiz...
Qimor o‘ynab o‘tirgan erkaklar orasida bittasi to‘satdan vafot etibdi. Oila a’zolariga bu shumxabarni qanday yetkazishni bilmay, oxiri eng katta qimorboz borib aytadigan bo‘libdi.
Vafot etgan qimorbozni uyini eshigini xotini ochibdi:
— Bilasizmi, sizni eringiz qimor o‘ynab o‘tirib, hamma narsasini yutqazib qo‘ydi. Mashinani ham, uyni ham, pullarni ham, dalahovlini ham...
— O‘lib ketmaydimi, menga desa, - debdi g‘azablangan xotini.
Bu gapdan yengil tortgan qimorboz shoshilib:
— Shunaqa bo‘ldi, siz aytgandek bo‘ldi! - dermish.
Vafot etgan qimorbozni uyini eshigini xotini ochibdi:
— Bilasizmi, sizni eringiz qimor o‘ynab o‘tirib, hamma narsasini yutqazib qo‘ydi. Mashinani ham, uyni ham, pullarni ham, dalahovlini ham...
— O‘lib ketmaydimi, menga desa, - debdi g‘azablangan xotini.
Bu gapdan yengil tortgan qimorboz shoshilib:
— Shunaqa bo‘ldi, siz aytgandek bo‘ldi! - dermish.
Mahalla raisi hammani yig‘ib majlis o‘tkaza turib debdi:
— Ayol erkaksiz yashay olmaydi, erkak ayolsiz! Ikkalasi go‘yoki suv bilan baliqqa o‘xshaydi. Suv bo‘lmasa baliq o‘lib qoladi, baliq bo‘lmasa, suvga o‘rdak qo‘nmaydi...
Raisni gapini bir qari onaxon bo‘lib:
— Bekor gap! Meni cholim o‘lganiga 30 yildan oshdi. Yashayapman-ku, o‘lganim yo‘q, - desa Mahalla raisi:
— Onaxon, men baliq haqida gapirayapman, kapchyonnыy haqida emas, - dermish.
— Ayol erkaksiz yashay olmaydi, erkak ayolsiz! Ikkalasi go‘yoki suv bilan baliqqa o‘xshaydi. Suv bo‘lmasa baliq o‘lib qoladi, baliq bo‘lmasa, suvga o‘rdak qo‘nmaydi...
Raisni gapini bir qari onaxon bo‘lib:
— Bekor gap! Meni cholim o‘lganiga 30 yildan oshdi. Yashayapman-ku, o‘lganim yo‘q, - desa Mahalla raisi:
— Onaxon, men baliq haqida gapirayapman, kapchyonnыy haqida emas, - dermish.
Talabalar qattiqqo‘l o‘qituvchisiga yangi yilga sovg‘a berishmoqchi:
— Domlajon, sizga nima sovg‘a qilsak bo‘ladi?
— Menga hech narsa kerakmas!
— Aytaqoling, biror orzuingiz bordir axir...
— Yagona orzuim, sizlar meni talabam bo‘lganingizni hech kim bilmasin!
— Domlajon, sizga nima sovg‘a qilsak bo‘ladi?
— Menga hech narsa kerakmas!
— Aytaqoling, biror orzuingiz bordir axir...
— Yagona orzuim, sizlar meni talabam bo‘lganingizni hech kim bilmasin!
