— Nabiraginam, tug‘ilgan kuningga bir chiroyli duo qilib qo‘yay...
Bo‘yi yetgan qiz shoshib buvisiga debdi:
— Buvijon, menga ajoyib yigit uchrashini duo qiling! U yigitsiz bir daqiqa ham yashay olmay...
Buvisi o‘ylanib turib dermish:
— Yo‘q, yaxshisi sen bilan yashay oladigan yigit uchrashini so‘rab duo qilaman!
— Mening kimligimni bilasizmi, o‘rtoq oddiy askar?!
— Hoy, yigitlar! — qichqiribdi yosh askar, chodirli shaharchaga qarab, — Bu yoqqa kelinglar, maza qilasizlar. Mana bu qariya o‘zining kimligini esidan chiqarib qo‘yibdi.
— Xizmat vaqtida qimor o‘ynab o‘tiribsizlarmi? desa,
Rus askar:
— O‘ynamadim, o‘lay agar, - debdi.
Qirg‘iz ham:
— Til tortmay o‘lay, kartam umuman yo‘q, - debdi.
ShUnda o‘zbek askar:
— O‘rtoq komandir, manavi ikkita o‘liklar bilan karta o‘ynab bo‘ladimi axir...?! - dermish.
— Allo, azizim, bu yil ham kontraktga kiribsizmi?
— Ha!
— Unda yana to‘rt yil uylanmay turasiz...
— Nega?
— Men ham kontraktga kiribman...
— Bor, anavi gadoyga non olib chiqib ber! yosh bolalarim bor deb so‘rayapti...
— Yo‘q ada, unga non bermaylik!
— Nega o‘g‘lim?
— Kechayam shu gadoy bolalarini o‘rtaga qo‘yib tilangan edi. Non olib chiqsam, bolalariga qoldirmay hammasini o‘zi yeb qo‘ydi.
— Teskari o‘giril, yot! Agar kim bizni yuzimizni ko‘rsa, otib tashlaymiz!
Bir odam:
— Men ko‘rdim, - deb yuboribdi. Shu zahoti to‘pponchani olib otib tashlashibdi. Yana so‘rashibdi:
— Yana kim ko‘rdi?! - desa, chetroqda yotgan odam:
— Meni xotinim ko‘rdi, - dermish.
"Hurmatli injener-professorlar, ushbu samolyot sizlarning talaba-magistrantlaringiz tomonidan yaratildi. U ilk bora havoga ko‘tarilishga tayyor. Maroqli parvoz tilaymiz!"
Shu payt hamma professorlar ur-yiqit qilib, samolyot bortidan qocha boshlabdi-yu, faqatgina bittasi joyida xotirjam o‘tiraveribdi.
— Siz nega xotirjam o‘tiribsiz? Talabalaringizga juda-yam ishonar ekansiz?! - deyishsa, professor pinagini buzmay:
— Agar shu samolyotni meni talabalarim qurgan bo‘lishsa, uchish u yoqda tursin, u hattoki joyidan ham qo‘zg‘almaydi, - dermish.
— Domlajon, maylimi siz bilan bir stolda o‘tirib, ovqatlansam? - desa, dekanni jahli chiqib:
— Qayerda ko‘rgansan burgut bilan kalamushni birga ovqat yeb turganini, - debdi.
Shunda talaba bir kulib qo‘yibdi-da:
— Unda siz ovqatingizni yeyavering, men uchib ketaqolay, - dermish.
Nemischa: Wiedersehen!
Inglizcha: Seye you!
Turkcha: Güle güle!
O‘zbekcha: Bo‘pti gaplashamiz! Uydagilarga salom deb qo‘y! Uyga o‘t, choy ichamiz...
— Shu suratdagi bolakayni ko‘ryapsizmi?
— Ha, nima edi?
— Kechqurun shu bolani bog‘chadan olib kelasiz...





