— Kim paxta terimiga boradi?
— Men, - deb safdan chiqibdi ikkita askar.
— Barakalla!, - debdi komandir, — Sizlar men bilan mashinada, qolganlar esa piyoda qadam bos!
— "Oldi kamera" rejimini o‘chirib qo‘ygin-da...
— Aytganlarimni qilib, yaxshi bo‘lib yursang, yaqinda tilla bilakuzuk ham sovg‘a qilaman, tushingda!
— Guvoh! Aytingchi, 2015 yil 11 noyabr kuni soat 12 dan 43 daqiqa o‘tganda qayerda edingiz?
Guvoh:
— Albatta uyimda, bir qo‘limda soat va ikkinchi qo‘limda taqvimni ushlab o‘tirgandim.
— Sigiringiz sersutmi?
— Ha, suti yaxshi. Ammo bitta kamchiligi bor.
— Qanaqa kamchilik ekan?
— Sog‘ilayotganda qattiq tepadi.
— Hechqisi yo‘q, sigirni xotinim sog‘adi.
Hurmat bilan, o‘rdaklar!!!
— Bu nimaga tirjayib qotib qolgan?
— Eh, so‘ramang, ko‘rmaganni ko‘rgani qursin, bu futbolchi 20 yildan buyon hujumda o‘ynagan, umrida birinchi bor gol kiritdi. Shunga xursandchilikdan shu shaklda qotib qoldi.
Shifokor ikkinchi bemorning oldiga yaqinlashdi. Uyam tirjayib qotib yotganmish.
— Xo‘sh, bu nimaga tirjayib yotibdi?
— Bu himoyachi faoliyati davomida har bir o‘yinda qizil kartochka olib, maydondan haydalgan. Lekin bugun hakam unga hech qanday kartochka ko‘rsatmadi. Shunga quvonchdan.
Do‘xtir tushunarli deganday bosh irg‘ab, navbatdagi bemorning oldiga yaqinlashdi:
— Bu nimaga qotib qolgan unda?
— Tog‘li hududda mashg‘ulot olib borayotgandik, momaqaldiroq bo‘layotgandi. Uzoqroqqa ketgan to‘pni olib kelishga ketganda uni yashin urdi.
— Iya, unda nimaga tirjayib turibdi?
— U suratga olishyapti, deb o‘ylagan.
— Hamma o‘ng oyog‘ini ko‘tarsin.
Bir askar adashib, chap oyog‘ini ko‘tarsa, ofitser jahl bilan:
— Bu nima maynavozchilik? Kim u ikkala oyog‘ini ham ko‘tarib olgan?
— Erimning omadi yurishgani-yurishgan. Kechagina hayotini sug‘urta qildirgan edi. Bugun boshiga g‘isht tushib kasalxonada behush yotibdi...
Bundan xafa bo‘lgan duradgor:
— Taqsir, bizning eshik nima bo‘ldi? - deb so‘radi.
— Eshigingizni ho‘kiz suzib sindirib qo‘ydi, - javob berdi Afandi.





