— Yuzingga nima qildi? Hamma yog‘ing tirnalgan!
— Qizlarni deb urushdim.
— Kim bilan?
— Kim bilan bo‘lardi, xotinim bilan-da!
— Ada, nega bu kolbasani nomi "Doktorskiy"? Nima, uni faqat doktorlar yeydimi?
Otasi:
— Yo‘q o‘g‘lim! Bu kolbasani yeb bo‘lgach, to‘g‘ri doktorga boraverish kerakligini bildiradi...
— Guvoh! Aytingchi, 2015 yil 11 noyabr kuni soat 12 dan 43 daqiqa o‘tganda qayerda edingiz?
Guvoh:
— Albatta uyimda, bir qo‘limda soat va ikkinchi qo‘limda taqvimni ushlab o‘tirgandim.
Qizi adasiga:
— Turmushga chiqgim kelmaydi. Chunki onamni sog‘inaman, - desa
— Onangni ham o‘zing bilan olib ketishing mumkin, - degan ekan otasi.
— Suv olib keling, - deb baqirishsa, talaba hushiga kelib:
— Non esdan chiqmasin dermish.
Dadasi oyisi tomon o‘girilib:
— Ko‘rdingmi? Bolayam hayron..
— Afsus, siz haqingizda bunday deya olmayman.
— Unda menga o‘xshab aldang.
Tongda bir jinni tashqariga chiqibdi va hafa bo‘lib qaytib kirib sheriklariga:
— Rejamiz barbod bo‘ldi. Qocha olmaymiz, devor ag‘darilib ketibdi.
— "Ovchi miltiq o‘qladi" - degan gapni kelasi zamon fe’lini topchi, - desa.
Haligi bola:
— Gumburrr-gummbuurrr, - dermish.





