Teatrda katta premera ketyapti. Sahnada aktyorlar rol ijro etishyapti. To‘satdan tomoshabinlar orasida mast odamning ovozi:
— Zalda vrach bormi? Bormi vrach orangizda?
Hamma o‘rnidan turib, zalda vahimali shovqin boshlanib ketibdi. Aktyorlar ham to‘xtab qolishibdi.
Shu payt oldingi qatordan bir odam:
— Ha, men vrachman. Nima gap? - desa, shirakayf ovozda haligi mast kishi:
— Zo‘r spektakl ekan-a, hamkasb!? - dermish.
"Bir haftada qaytaraman", - deb qarz olgan va bir oyda qaytarganlarni qizil kitobga kiritish kerak.
Chunki bunchalik tez qarzini qaytaradigan insonlar kamayib ketmoqda!!!
Ikkita hamkasblar kechki payt ishdan chiqishibdi. Birinchisi debdi:
— Bitta iltimosim bor, hozir boshlig‘imiz ishdan chiqadi. Sen uni haydovchisisan-ku! Mashina buzilgan deb biroz shu yerda uni ushlab turgin. Bugun boshlig‘imizni qizi bilan uchrashmoqchi edim, - debdi.
Haydovchi istar-istamas zo‘rg‘a rozi bo‘libdi.
Boshliq ishdan chiqib:
— Qani ketdik-mi?! - desa, haydovchi:
— Mashina negadir o‘t olmayapti!? - deb bahona qilib, ancha vaqtgacha ushlab turibdi. Buni sezgan rahbar:
— Nega meni aldayapsan? To‘g‘risini ayt! Aks holda ishdan bo‘shataman! - deb baqira ketibdi.
Boshqa chorasi qolmagan haydovchi bor gapni aytib beribdi. Shu yerda ishlaydigan do‘sti uning qizi bilan uchrashmoqchi ekanini, shunga u mashina buzildi deb, bahona qilganini aytsa, boshliq xoxolab kulib:
— Laqma ekansan-ku! Meni umuman qizim yo‘q. Undan ko‘ra uyingga borib o‘zingni qizingdan xabar ol!!! - degan ekan.
Maktab o‘quvchisi Shokirdan so‘rashibdi:
— Shokirjon ayt-chi, Afrika uzoqmi, yaqinmi?
— Yaqin, - debdi Shokir.
— Nega unday deyapsan? - deyishsa, u:
— Yuqori sinfdagi negr bola maktabga har kuni velosipedda kelib-ketadi-yu?!
Boy odam bilan o‘g‘ri odam do‘st ekan. O‘g‘ri boydan so‘rabdi:
— Seni seyfingni kodi nechi?
Boy:
— Seyfimni kodini nima qilasan?
O‘g‘ri:
— Agar esingdan chiqib qolsa, senga aytaman.
Boy:
— Kodini bir daftarga yozib qo‘yganman.
O‘g‘ri:
— Daftaring qayerda?
Boy:
— Seyfimni ichida.
— O‘rtoq komandir, televizor ko‘rsak bo‘ladimi?
— Ko‘ringlar. Faqat yoqmanglar.
Qora tanli bilan oq tanli suhbatlashmoqda. Qora tanli gap boshlabdi:
— Men bir narsani hecham tushunmayman. Tug‘ilganimda tanam qora edi. Qora bo‘lib voyaga yetdim. Oftobda toblansam ham rangim o‘zgarmaydi, isib ketsam ham, sovuqotsam ham qoraman. Betob bo‘lganimda ham o‘sha-o‘sha... bo‘laman.
Siz oq tanlilar tug‘ilganingizda rangingiz pushti edi, oftobda toblansangiz jigarrang, isib ketsangiz qizarib, sovuqotsangiz ko‘kimtir tusga kirasizlar. Mazangiz qochsa, tanangiz yashil bo‘ladi, o‘lganingizdan keyin kulrang bo‘lib qolasizlar...
Shunga qaramay, sizlar bezrayib bizni "rang-barang" deysizlar-a???
Ikki og‘a-ini suhbatlashmoqda:
— Eshitishim-cha xotining mashinasini urib olganmish...?!
— Ha.
— O‘zi-chi, tirikmi ishqilib?
— Hozircha tirik..., Hammomda, berkinib o‘tiribdi...
— Ada ayting-chi, bir million, bu ko‘pmi yoki kam?
— O‘g‘lim, buncha pulni ishlab topmoqchimisan yoki sarflamoqchimisan? Shunga bog‘liq!
Bir odam taksi to‘xtatib, orqa o‘rindiqqa o‘rnashib o‘tiribdi. Manzilga yaqinlashganda, orqadan taksichini yelkasiga qo‘lini qo‘ygan ekan, taksichi dod solib baqirib, mashinani daraxtga borib uribdi.
O‘ziga kela olmagan haydovchi boshi yorilgan yo‘lovchiga qarab:
— Kechirasiz og‘ayni. Taksida uchinchi kun ishlayapman. Oldin 15 yil morgda o‘lik tashiganman..., - dermish.