— Юкхонани очинг! Текшириб қўяй, - дебди.
Ҳайдовчи:
— Командир, келинг юкхонани очмайлик. Юз минг бераман, - деса, — Нималар деяпсиз?! Очинг текширишим керак!, - дебди ДАН ходими.
Ҳайдовчи яна икки юз минг беришини айтибди.
— Майнавозчилик қилмай, очинг!
— Уч юз бераман!
— Йўқ!
— Мени охирги гапим, бир миллион бераман!
— Мениям охирги сўзим, юкхонани очасиз!
— Мана марҳамат!
ДАН ходими қараса, юкхона бўм-бўш эмиш.
— Нимага бошимни қотириб, шунча пул таклиф қилдиз?, - деса,
— Сиз билан бир "Поле Чудес" ўйнагим келди-да, - дермиш ҳайдовчи.
— Юзингга нима қилди? Ҳамма ёғинг тирналган!
— Қизларни деб урушдим.
— Ким билан?
— Ким билан бўларди, хотиним билан-да!
— Ада, нега бу колбасани номи "Докторский"? Нима, уни фақат докторлар ейдими?
Отаси:
— Йўқ ўғлим! Бу колбасани еб бўлгач, тўғри докторга боравериш кераклигини билдиради...
— Гувоҳ! Айтингчи, 2015 йил 11 ноябрь куни соат 12 дан 43 дақиқа ўтганда қаерда эдингиз?
Гувоҳ:
— Албатта уйимда, бир қўлимда соат ва иккинчи қўлимда тақвимни ушлаб ўтиргандим.
Қизи адасига:
— Турмушга чиқгим келмайди. Чунки онамни соғинаман, - деса
— Онангни ҳам ўзинг билан олиб кетишинг мумкин, - деган экан отаси.
— Сув олиб келинг, - деб бақиришса, талаба ҳушига келиб:
— Нон эсдан чиқмасин дермиш.
Дадаси ойиси томон ўгирилиб:
— Кўрдингми? Болаям ҳайрон..
— Афсус, сиз ҳақингизда бундай дея олмайман.
— Унда менга ўхшаб алданг.
Тонгда бир жинни ташқарига чиқибди ва ҳафа бўлиб қайтиб кириб шерикларига:
— Режамиз барбод бўлди. Қоча олмаймиз, девор ағдарилиб кетибди.





