ДАН ходими ўша машина орқасидан қувлаб кетади. "Дарҳол автомобилни тўхтатинг", деб тўхтиб қараса, машинадан умуман ичмаган, ҳушёр ҳолатда ҳайдовчи тушиб келибди. Буни кўрган инспектор ҳайрон бўлиб:
— Ахир қанақасига? Сиз ғирт маст эдингиз-ку?! - деса, ҳайдовчи кулиб:
— Бугун ГАИни чалғитиш навбати менга келганди-да, - дермиш.
— Мен бир нарсани ҳечам тушунмайман. Туғилганимда танам қора эди. Қора бўлиб вояга етдим. Офтобда тоблансам ҳам рангим ўзгармайди, исиб кетсам ҳам, совуқотсам ҳам қораман. Бетоб бўлганимда ҳам ўша-ўша... бўламан.
Сиз оқ танлилар туғилганингизда рангингиз пушти эди, офтобда тоблансангиз жигарранг, исиб кетсангиз қизариб, совуқотсангиз кўкимтир тусга кирасизлар. Мазангиз қочса, танангиз яшил бўлади, ўлганингиздан кейин кулранг бўлиб қоласизлар...
Шунга қарамай, сизлар безрайиб бизни "ранг-баранг" дейсизлар-а???
— Эшитишим-ча хотининг машинасини уриб олганмиш...?!
— Ҳа.
— Ўзи-чи, тирикми ишқилиб?
— Ҳозирча тирик..., Ҳаммомда, беркиниб ўтирибди...
— Ўғлим, бунча пулни ишлаб топмоқчимисан ёки сарфламоқчимисан? Шунга боғлиқ!
Ўзига кела олмаган ҳайдовчи боши ёрилган йўловчига қараб:
— Кечирасиз оғайни. Таксида учинчи кун ишлаяпман. Олдин 15 йил моргда ўлик ташиганман..., - дермиш.
— Кеча кечқурун келаётсам, йўл четида қурбақа ётибди. Раҳмим келиб уйга олиб келдим. Ухлашга ётаётиб уни ёнимга ётқиздим. Эрталаб уйғонсам қурбақа маликага айланиб қолибди. Ишонасанми дўстим?
— Ҳа ишонаман.
— Негадир хотиним ишонмаяпти.
— Менда-ям шунақа бўлганди-да...
— Дадажониси, мени ҳозир ҳам аввалгидек яхши кўрасизми?
— Йўқ, унчалик эмас.
— Вой, нима учун?
— Кейинги пайтда кўзим яхши кўрмаяпти.
— “Форбс” журналида исм-шарифинг борми?
— Йўқ ...
— Ҳозироқ тургин-да, ишингга жўна!
— Азизим, узун сочларимни кестириб, калта турмак қилмоқчиман.
— Нега? Ўзи яхши-ку!
— Ахир бошимга ўзгартириш киритиш керак-ку!
— Бошингни ўзгартирмоқчи экансан, китоб ўқишни бошла!
— Юкхонани очинг! Текшириб қўяй, - дебди.
Ҳайдовчи:
— Командир, келинг юкхонани очмайлик. Юз минг бераман, - деса, — Нималар деяпсиз?! Очинг текширишим керак!, - дебди ДАН ходими.
Ҳайдовчи яна икки юз минг беришини айтибди.
— Майнавозчилик қилмай, очинг!
— Уч юз бераман!
— Йўқ!
— Мени охирги гапим, бир миллион бераман!
— Мениям охирги сўзим, юкхонани очасиз!
— Мана марҳамат!
ДАН ходими қараса, юкхона бўм-бўш эмиш.
— Нимага бошимни қотириб, шунча пул таклиф қилдиз?, - деса,
— Сиз билан бир "Поле Чудес" ўйнагим келди-да, - дермиш ҳайдовчи.





