— Сени сейфингни коди нечи?
Бой:
— Сейфимни кодини нима қиласан?
Ўғри:
— Агар эсингдан чиқиб қолса, сенга айтаман.
Бой:
— Кодини бир дафтарга ёзиб қўйганман.
Ўғри:
— Дафтаринг қаерда?
Бой:
— Сейфимни ичида.
— Кўринглар. Фақат ёқманглар.
— Мен бир нарсани ҳечам тушунмайман. Туғилганимда танам қора эди. Қора бўлиб вояга етдим. Офтобда тоблансам ҳам рангим ўзгармайди, исиб кетсам ҳам, совуқотсам ҳам қораман. Бетоб бўлганимда ҳам ўша-ўша... бўламан.
Сиз оқ танлилар туғилганингизда рангингиз пушти эди, офтобда тоблансангиз жигарранг, исиб кетсангиз қизариб, совуқотсангиз кўкимтир тусга кирасизлар. Мазангиз қочса, танангиз яшил бўлади, ўлганингиздан кейин кулранг бўлиб қоласизлар...
Шунга қарамай, сизлар безрайиб бизни "ранг-баранг" дейсизлар-а???
— Эшитишим-ча хотининг машинасини уриб олганмиш...?!
— Ҳа.
— Ўзи-чи, тирикми ишқилиб?
— Ҳозирча тирик..., Ҳаммомда, беркиниб ўтирибди...
— Ўғлим, бунча пулни ишлаб топмоқчимисан ёки сарфламоқчимисан? Шунга боғлиқ!
Ўзига кела олмаган ҳайдовчи боши ёрилган йўловчига қараб:
— Кечирасиз оғайни. Таксида учинчи кун ишлаяпман. Олдин 15 йил моргда ўлик ташиганман..., - дермиш.
— Кеча кечқурун келаётсам, йўл четида қурбақа ётибди. Раҳмим келиб уйга олиб келдим. Ухлашга ётаётиб уни ёнимга ётқиздим. Эрталаб уйғонсам қурбақа маликага айланиб қолибди. Ишонасанми дўстим?
— Ҳа ишонаман.
— Негадир хотиним ишонмаяпти.
— Менда-ям шунақа бўлганди-да...
— Дадажониси, мени ҳозир ҳам аввалгидек яхши кўрасизми?
— Йўқ, унчалик эмас.
— Вой, нима учун?
— Кейинги пайтда кўзим яхши кўрмаяпти.
— “Форбс” журналида исм-шарифинг борми?
— Йўқ ...
— Ҳозироқ тургин-да, ишингга жўна!





