Вақти келиб, невараю эвараларимиз бизнинг уйдан чиқмай диванда ётиб, пульт билан телевизорни бошқариб ётган ҳозирги пайтимиздаги суратларимизни кўриб, биз билан роса фахрланишса ва "Ғалаба учун раҳмат!" дейишса керак.
Карантинга олинган иккита бемор гаплашмоқда:
— Қанақа қилиб қочамиз карантиндан?
— Касалхона девори паст экан. Девордан ошиб қочамиз.
— Деворни ўзи йўқ экан-ку!
— Нима? Тамом! Унда қочишни иложи йўқ!
Эр-хотин аэропортда юкларини топширмоқда. Эр хотинини юкларини кўриб:
— Хотин, уйдаги кийим шкафингни ҳам олиб кетяпсанми? - дебди.
Хотини:
— Йўқ. Нима эди? - деса, эри:
— Уша шкафда авиачипталар қолиб кетибди-да, - дермиш.
Лекин уни мамлакатдан Коронавирус карантини сабабли чиқаришмаётган эмиш.
— Институтда ўрганган ҳамма билимларингизни унутинг! Амалиётга умуман тўғри келмайди.
— Мен институтда ўқимаганман.
— Унда сизни ишга ололмаймиз. Бизга олий маълумотлилар керак.
— Бобо, 1990-йиллар яхшимиди ёки ҳозирми? – дебди.
Буваси:
— Эҳ болам, ўша пайтлар яхши эди-да албатта. Бувинг ёш ва чиройли эди, - дермиш.
— Раққос йигитга саломлар! – деса, парашютчи:
— Қанақа раққос? Мен парашютчиман! – дебди.
Қуш бўлса унга:
— Шу кетишда тўппа-тўғри кактусларни устига қўнишингни биласанми?! Ўшанда кўрамиз... - дермиш.
— Онахон, ҳар нарсани еяверманг-да! – деса, кампир:
— Болам, ҳар нарсани уволи бор! Увол бўлмасин деб еб қўяман-да, - дермиш.
— Келганингизда эшигимизни қаттиқ тепиб очиб кираверинглар!
— Нега тепар эканмиз? Қўлимиз билан очиб кирамиз, - дейишса, ҳалиги одам:
— Қўлингизда совға-саломлар билан оча олмайсизлар-да! – деган экан.





