Пулинг кўпайгани сари ҳамма сени ақлли санай бошлайди.
— Сиз ҳозиргина менга шу саволни бермаганмидингиз?
Вақти келиб, невараю эвараларимиз бизнинг уйдан чиқмай диванда ётиб, пульт билан телевизорни бошқариб ётган ҳозирги пайтимиздаги суратларимизни кўриб, биз билан роса фахрланишса ва "Ғалаба учун раҳмат!" дейишса керак.
Карантинга олинган иккита бемор гаплашмоқда:
— Қанақа қилиб қочамиз карантиндан?
— Касалхона девори паст экан. Девордан ошиб қочамиз.
— Деворни ўзи йўқ экан-ку!
— Нима? Тамом! Унда қочишни иложи йўқ!
Эр-хотин аэропортда юкларини топширмоқда. Эр хотинини юкларини кўриб:
— Хотин, уйдаги кийим шкафингни ҳам олиб кетяпсанми? - дебди.
Хотини:
— Йўқ. Нима эди? - деса, эри:
— Уша шкафда авиачипталар қолиб кетибди-да, - дермиш.
Лекин уни мамлакатдан Коронавирус карантини сабабли чиқаришмаётган эмиш.
Йигит:
— Кўпроқ уйда нималар билан бандсиз?
Қиз:
— Шу..., деярли ошхонадан чиқмайман.
Йигит:
— О-о! Овқат тайёрлашни ёқтирасизми?
Қиз:
— Йўғ-е, ейишни!
— Институтда ўрганган ҳамма билимларингизни унутинг! Амалиётга умуман тўғри келмайди.
— Мен институтда ўқимаганман.
— Унда сизни ишга ололмаймиз. Бизга олий маълумотлилар керак.
— Бобо, 1990-йиллар яхшимиди ёки ҳозирми? – дебди.
Буваси:
— Эҳ болам, ўша пайтлар яхши эди-да албатта. Бувинг ёш ва чиройли эди, - дермиш.





