Бир йигит қўл телефони мусиқасига қўнғироғига давлат мадҳиясини қўйиб олган экан. Бир куни бекатда автобус кутиб ўтирган экан кимдир унга қўнғироқ қилиб қолибди. Шунда телефонидан мадҳия янграй бошлабди. Орқа чўнтагидан телефонни олиш учун ўрнидан турган йигит атрофдагиларга қараса, ёнидаги одамларни ҳаммаси ўрнидан тураётганмиш.
Бир эркак 12 йил деганда қамоқдан чиқиб уйига келса, хотини сўраётганмиш:
— Қамоқдан соат нечида чиқган эдингиз?
Эри:
— Соат 11 лар эди чамаси... Кейин милицияга бориб рўйхатдан ўтдим. Кейин ота-онамни кўргани бордим, кейин ... – деб гапираётса, хотини:
— Ҳозир соат 4 бўлди. Шунақа-ям кеч келадими одам деган? Қаерларда дайдиб юрибсиз? Уйга вақтида келасизми-йўқми ўзи?! – деб жанжал кўтара бошлабди.
Шу пайт боши оғриб кетган эри сумкасини олиб, секин ташқарига чиқиб кетаётса, хотини:
— Қаёққа яна?! – дебди.
Эри бўлса:
— Бориб бирорта дўконни ўмараман. Менга ўша ёқ тинчгина экан... – дермиш.
Газета сотувчиси:
— Келинглар, газетадан олинглар! Газетамизнинг янги сони, 100 кишининг алданганлиги...
Харидор келиб:
— Менга битта газета беринг.
Сотувчи яна:
— Келақолинглар, газетадан олиб қолинглар... Газетамизнинг янги сони, 101 кишининг алданганлиги...
— Доктор, раҳмат сизга. Агар сиз бўлмаганингизда 5 йил аввал ўлиб кетган бўлардим.
— Нималар деяпсиз бемор?! Сизга раҳмат. Агар сиз ўлиб кетганингизда, мен ҳалиям эски Матизни ҳайдаб, Каптивани орзу қилиб юрган бўлардим.
Эрини ишга кузатаётган аёл дийдиё қилиб дебди:
— Яна ярим тунда кириб келасизми?! Сизни деб ухламай ўтираман!
Эри дебди:
— Йўғ-е! Тонг саҳарда кириб келаман. Қотиб ухлаб ётган бўласан.
Бир аёл бозордан тўти сотиб олиб, уйга келгач қафасдаги тўтига қараб:
— Хўш, ранг-баранг маҳлуқ! Гапиришни биласанми? – деса, тўти унга:
— Сен ўзинг учишни биласанми? – деган экан.
— Молиявий мутахассислар ҳаёт тарзимиз кун сайин яхшиланиб бораётганини айтишмоқда.
— Лекин халқ ундай демаяпти-ку!
— Чунки халқ мутахассис эмас-да!
Узоқ вақт кўрмаган дугонамни учратиб қолдим.
— Қалайсан? Вой, намунча семириб кетдинг? – десам, дугонам:
— Ахир мен 2та фарзандли бўлдим, - деди. Шунда:
— Нима сен уларни еб қўйдингми? – деб юборибман.
Энг яхши дам олиш кунлари бу – душанба куни ишга бормайдиган кунларингдир.
Врач касалхонага амалиёт ўташ учун келган қизга дебди:
— Мени ишим чиқиб қолди. Манави навбатда турган касаллардан қон олиб тур! Ҳозир келаман. – дебди.
Амалиётчи қиз:
— Қанчадан қон олай, - деса, шошиб турган врач:
— Учдан оласан-да! – дебди-да, чиқиб кетибди.
Бир пайт врач қайтиб келса, касалхона йўлагида 4 та бемор ҳушсиз ётганмиз. Амалиётчи қизга:
— Буларга нима бўлди? – деса, қиз:
— Шунча ҳаракат қилсам ҳам уч литр қон чиқмади... – дермиш.