Эрини ишга кузатаётган аёл дийдиё қилиб дебди:
— Яна ярим тунда кириб келасизми?! Сизни деб ухламай ўтираман!
Эри дебди:
— Йўғ-е! Тонг саҳарда кириб келаман. Қотиб ухлаб ётган бўласан.
— Яна ярим тунда кириб келасизми?! Сизни деб ухламай ўтираман!
Эри дебди:
— Йўғ-е! Тонг саҳарда кириб келаман. Қотиб ухлаб ётган бўласан.
Ҳозир орамизда яшаётган айрим бойлар ҳақида кейинчалик билдириладиган фикр:
“У шунақанги хасиси эди-ки, бор бойликларини барчасини ўзига васият қилиб қолдирди”.
“У шунақанги хасиси эди-ки, бор бойликларини барчасини ўзига васият қилиб қолдирди”.
Бир аёл бозордан тўти сотиб олиб, уйга келгач қафасдаги тўтига қараб:
— Хўш, ранг-баранг маҳлуқ! Гапиришни биласанми? – деса, тўти унга:
— Сен ўзинг учишни биласанми? – деган экан.
— Хўш, ранг-баранг маҳлуқ! Гапиришни биласанми? – деса, тўти унга:
— Сен ўзинг учишни биласанми? – деган экан.
— Молиявий мутахассислар ҳаёт тарзимиз кун сайин яхшиланиб бораётганини айтишмоқда.
— Лекин халқ ундай демаяпти-ку!
— Чунки халқ мутахассис эмас-да!
— Лекин халқ ундай демаяпти-ку!
— Чунки халқ мутахассис эмас-да!
Узоқ вақт кўрмаган дугонамни учратиб қолдим.
— Қалайсан? Вой, намунча семириб кетдинг? – десам, дугонам:
— Ахир мен 2та фарзандли бўлдим, - деди. Шунда:
— Нима сен уларни еб қўйдингми? – деб юборибман.
— Қалайсан? Вой, намунча семириб кетдинг? – десам, дугонам:
— Ахир мен 2та фарзандли бўлдим, - деди. Шунда:
— Нима сен уларни еб қўйдингми? – деб юборибман.
Энг яхши дам олиш кунлари бу – душанба куни ишга бормайдиган кунларингдир.
Врач касалхонага амалиёт ўташ учун келган қизга дебди:
— Мени ишим чиқиб қолди. Манави навбатда турган касаллардан қон олиб тур! Ҳозир келаман. – дебди.
Амалиётчи қиз:
— Қанчадан қон олай, - деса, шошиб турган врач:
— Учдан оласан-да! – дебди-да, чиқиб кетибди.
Бир пайт врач қайтиб келса, касалхона йўлагида 4 та бемор ҳушсиз ётганмиз. Амалиётчи қизга:
— Буларга нима бўлди? – деса, қиз:
— Шунча ҳаракат қилсам ҳам уч литр қон чиқмади... – дермиш.
— Мени ишим чиқиб қолди. Манави навбатда турган касаллардан қон олиб тур! Ҳозир келаман. – дебди.
Амалиётчи қиз:
— Қанчадан қон олай, - деса, шошиб турган врач:
— Учдан оласан-да! – дебди-да, чиқиб кетибди.
Бир пайт врач қайтиб келса, касалхона йўлагида 4 та бемор ҳушсиз ётганмиз. Амалиётчи қизга:
— Буларга нима бўлди? – деса, қиз:
— Шунча ҳаракат қилсам ҳам уч литр қон чиқмади... – дермиш.
Бир куни илонни саккиз оёқ урган экан. Илон милицияга бориб “Мени тўрт киши урди” деб ёзиб берган экан.
Жиноятда гумонланувчи шахснинг ёнига адвокати келиб дебди:
— Сенга иккита янгилигим бор. Биттаси-яхши, биттаси-ёмон!
— Ёмонидан бошланг, - дебди гумондор.
— Жиноят содир бўлган жойдан топилган қон излари сеники экан.
— Яхшиси-чи?
— Қонинг тоза, гемоглабининг баланд экан.
— Сенга иккита янгилигим бор. Биттаси-яхши, биттаси-ёмон!
— Ёмонидан бошланг, - дебди гумондор.
— Жиноят содир бўлган жойдан топилган қон излари сеники экан.
— Яхшиси-чи?
— Қонинг тоза, гемоглабининг баланд экан.
Меҳмон мезбонга қараб дебди:
— Саҳийлигингизга тасанно! Ҳар сафар пиёламга чойни тўлдириб қуйяпсиз...
Мезбон бўлса:
— Ҳа, чойингизга шакар сола олмаслигингиз учун, - дермиш.
— Саҳийлигингизга тасанно! Ҳар сафар пиёламга чойни тўлдириб қуйяпсиз...
Мезбон бўлса:
— Ҳа, чойингизга шакар сола олмаслигингиз учун, - дермиш.
