“Ҳар куни қўлимдан жарақ-жарақ пул аримасин!” деб дуо қилаверган йигит автобусга чиптачи бўлиб ишга кирибди.
Иккита турист ўрмонда айланиб юрса, олдидан баҳайбат айиқ чиқиб қувлаб кетибди. Қўрққанидан қочиб кетаётган туристлар, ўрмонда зиёфат қилиб ўтирган ўзбек йигитларини дастурхонини вайрон қилиб ўтиб кетишибди. Шунда ўзбеклардан бири туристларни қувлаб кетибди. Уларга етиб олиб, бир муштдан тушириб қайтиб келса, бошқа ўзбек сўрабди:
— Қани улар?
— Уриб келдим. Ўзи нимадан қочишди?
— Нимадан қочишганини билмадим-у, лекин анави жигарранг, катта шериги ҳам бор экан. Калтакка чидар экан, зўрға йиқитдим, - дермиш.
Бир кишини қулоғи оғриб, врачга борибди. Врач беморни қулоғини текшириб кўриб дебди:
— Бўлмайди! Кесиб ташлаймиз!
У одамни жаҳли чиқиб, бошқа врачга борибди.
Бошқа врач қулоғни кўриб шундай дебди:
— Мен сизга дори ёзиб бераман. Бир ҳафта ичасиз.
Бу гапни эшитган бемор хурсанд бўлиб:
— Бўларкан-ку! Нариги врач кесиб ташламоқчи эди, аҳмоқ... – деса, врач:
— Кесишни хожати йўқ! Шу дорини ичсангиз, ўзи узилиб тушиб кетади, - деган экан.
Бир йигит қўл телефони мусиқасига қўнғироғига давлат мадҳиясини қўйиб олган экан. Бир куни бекатда автобус кутиб ўтирган экан кимдир унга қўнғироқ қилиб қолибди. Шунда телефонидан мадҳия янграй бошлабди. Орқа чўнтагидан телефонни олиш учун ўрнидан турган йигит атрофдагиларга қараса, ёнидаги одамларни ҳаммаси ўрнидан тураётганмиш.
Бир эркак 12 йил деганда қамоқдан чиқиб уйига келса, хотини сўраётганмиш:
— Қамоқдан соат нечида чиқган эдингиз?
Эри:
— Соат 11 лар эди чамаси... Кейин милицияга бориб рўйхатдан ўтдим. Кейин ота-онамни кўргани бордим, кейин ... – деб гапираётса, хотини:
— Ҳозир соат 4 бўлди. Шунақа-ям кеч келадими одам деган? Қаерларда дайдиб юрибсиз? Уйга вақтида келасизми-йўқми ўзи?! – деб жанжал кўтара бошлабди.
Шу пайт боши оғриб кетган эри сумкасини олиб, секин ташқарига чиқиб кетаётса, хотини:
— Қаёққа яна?! – дебди.
Эри бўлса:
— Бориб бирорта дўконни ўмараман. Менга ўша ёқ тинчгина экан... – дермиш.
Газета сотувчиси:
— Келинглар, газетадан олинглар! Газетамизнинг янги сони, 100 кишининг алданганлиги...
Харидор келиб:
— Менга битта газета беринг.
Сотувчи яна:
— Келақолинглар, газетадан олиб қолинглар... Газетамизнинг янги сони, 101 кишининг алданганлиги...
Эрини ишга кузатаётган аёл дийдиё қилиб дебди:
— Яна ярим тунда кириб келасизми?! Сизни деб ухламай ўтираман!
Эри дебди:
— Йўғ-е! Тонг саҳарда кириб келаман. Қотиб ухлаб ётган бўласан.
Бир аёл бозордан тўти сотиб олиб, уйга келгач қафасдаги тўтига қараб:
— Хўш, ранг-баранг маҳлуқ! Гапиришни биласанми? – деса, тўти унга:
— Сен ўзинг учишни биласанми? – деган экан.
— Молиявий мутахассислар ҳаёт тарзимиз кун сайин яхшиланиб бораётганини айтишмоқда.
— Лекин халқ ундай демаяпти-ку!
— Чунки халқ мутахассис эмас-да!
Узоқ вақт кўрмаган дугонамни учратиб қолдим.
— Қалайсан? Вой, намунча семириб кетдинг? – десам, дугонам:
— Ахир мен 2та фарзандли бўлдим, - деди. Шунда:
— Нима сен уларни еб қўйдингми? – деб юборибман.