— Нега беҳаё сайтда ўтирибсиз?
Йигит:
— Нима деяпсан? Бу сени инстаграминг-ку!
Бир куни ҳамма ўқитувчиларни йиғиб:
— Бугун соат 14:00да сизларни дорга осамиз. Келиш мажбурий! - дейишибди.
Айтилган вақтга етиб келган ўқитувчилар бирортаси ҳам индамасмиш.
— Ана кўрдингми, буларга барибир. Биттаси ҳам қарши чиқмайди. Нима десанг ҳам кўнаверади. Чопиққа ҳам, қурилишга ҳам, далага ҳам, кўча тозалашга ҳам йўқ демай кетаверади. Қара ҳеч бири индамаяпти, -деб туришса, битта ўқитувчи аста қўл кўтарибди.
— Ҳайрият! Ана бор экан-ку, ўз ҳуқуқини биладигани. Қани, марҳамат гапиринг! - дейишса, қўл кўтарган ўқитувчи:
— Бир нимани сўрасам бўладими? – дебди.
— Сўранг, эшитаман.
— Осиш учун ипни ўзларинг берасизларми ёки ўзимиз билан олиб келайликми? - дермиш.
— Бу кўйлак қоматингга ярашмайди. Сен тўлачадан келгансан! – деса, дугонаси ҳафа бўлиб:
— Шуни юзимга айтишинг шартмиди?! – дебди.
Қиз бўлса:
— Вой узр! Сени бундан хабаринг йўқмиди? – дермиш.
— Шу мотоциклимни тузатиб беринг.
— Хўш, нима касали бор? – сўрабди уста.
— Эрталаб 15 марта тепиб ўт олдираман. Мотоцикл дегани 1 та тепса ёниш керак-к?! – дебди мижоз.
— Ҳа, унда кечқурун 14 марта тепиб ётинг. Эрталаб 1 та тепиб ҳайдаб кетаверасиз, - дермиш уста.
— Ўзи макарон, горох шўрва ичса ҳам, севган қизини қиммат кафеларга олиб борадиган жентельмен!
— Ҳеч бир фандан дафтар тутмасдан, 150 минг сўмлик портфель кўтариб юрадиган, ичида йўл кира учун 1400 сўм солиб қўядиган 120 минг сўмлик клачь сотиб оладиган олифта!
— 6 ой умуман дарс қилмасдан, бир кеча-кундузда 6 ойлик маърузани кўчириб чиқа оладиган профессор!
— Ҳисобидан бир цент бўлмаса ҳам, энг сўнгги русумдаги Iphone ишлатадиган бойвачча!
— Дарс қилиб ўтириб ҳам қулоқчинларда ашула эшитадиган, ҳам маърузани кўчирадиган, ҳам интернетда ўтириб ёзиша оладиган Юлий Цезарь!
— Атиги 400 минг сўм стипендия олиб, 10 миллион сўм контракт тўлайдиган саҳий одам!
Телефонни ушлаб овқатланади.
...га ҳам телефон билан кириб-чиқади.
Қўнғироқ қилсанг кўтармайди. Эшитмай қолганмуш...
Манзилга етиб келгач, бири дебди:
— Мен ичкарига кириб автобусни ҳайдаб чиқаман. Сен шу ерда қоровулни чалғитиб тур!
— Хўп, - дебди шериги.
Ичкарига кириб кетган ўғри ярим соат ўтса ҳам чиқмасмиш, бир соат ўтса ҳам чиқмасмиш.
Охири ташқарида тургани секин ичкарига кириб қараса, шериги автобусларни орасида анқайиб юрганмиш.
— Нима қиляпсан? Нега ҳалигача автобусни ҳайдаб чиқмаяпсан? – деса, шериги:
— 17-автобусни топа олмаяпман. Бу ерда турганлари бизни уйимизга бормайди-ку!? - дермиш.
“Бир ёшлигимизда жаҳон чемпионатини оқ-қора телевизорда кўрар эдик. Бир гал эсимда, телевизоримизни рангини оқартириб юборсам, экранда англияликлар кўринмай қолди. Экранни сал қорайтирсам, майдондан нигерияликлар йўқолиб қолди”.
Имтиҳон олаётган ГАИ ходими:
— Ҳозиргина қандай белги ўтиб кетди? – деса, лўли йигит:
— Мисдан ясалган экан, кўрдим... – дермиш.





