— Раҳбарингиз яхшими?
— Жуда яхши.
— Ростанми?
— Ростан! Ёмонласанг, дарров бўшайсан.
— Жуда яхши.
— Ростанми?
— Ростан! Ёмонласанг, дарров бўшайсан.
Иккита эшак учрашиб қолибди.
— Ишларинг яхшими?
— Яхши. Ўзингники-чи?
— Хўжайиним ўғлини ҳар куни сўкади. Хотинини ва мени аралаштирмасдан сўкса бўлади-ку!
— Тўйдан аввал бир кунда мени беш дақиқа кўрсангиз ҳам жуда бахтли эдингиз, - дебди хотин эрига.
— Ҳозир ҳам бахтли бўлардим, - дебди эри.
— Ҳозир ҳам бахтли бўлардим, - дебди эри.
— Бошлиғингни кайфияти яхши эканини қаердан билдинг?
— Маошимни оширишни сўрасам, роса кулди-ку!
— Маошимни оширишни сўрасам, роса кулди-ку!
Йигит Бўзсув қирғоғида ўтирса, сувдан бир қурбақа чиқиб қолибди-ю, тилга кирибди:
— Мени ўпсанг, гўзал маликага айланаман...
Буни кўрган йигит қурбақани олиб чўнтагига солаётганмиш:
— Нима қиляпсан? Мен гўзал маликаман, - деса, йигит:
— Гўзал маликалар тиқилиб ётибди. Гапирадиган қурбақа ҳали бирорта блогерда йўқ. Сен менга шундайлигинча кераклироқсан! - деган экан.
— Мени ўпсанг, гўзал маликага айланаман...
Буни кўрган йигит қурбақани олиб чўнтагига солаётганмиш:
— Нима қиляпсан? Мен гўзал маликаман, - деса, йигит:
— Гўзал маликалар тиқилиб ётибди. Гапирадиган қурбақа ҳали бирорта блогерда йўқ. Сен менга шундайлигинча кераклироқсан! - деган экан.
Қамоқхонада бир маҳбус иккинчисидан сўраяпти:
— Сен ўзи бу ерга қандан қилиб келиб қолгансан?
— Аксирганим учун келиб қолдим.
— Сени коронавирус бўлган деб ўйлашдими?
— Йўқ. Ўғриликка тушганимда аксириб, қоровулни ўйғотиб юборганман.
— Сен ўзи бу ерга қандан қилиб келиб қолгансан?
— Аксирганим учун келиб қолдим.
— Сени коронавирус бўлган деб ўйлашдими?
— Йўқ. Ўғриликка тушганимда аксириб, қоровулни ўйғотиб юборганман.
— Дўстим, мен бу йил албатта институтга кираман!
— Нега бунча аниқ гапиряпсан?
— Тоза ҳавода мия яхши ишлайди дейишади-ку!
— Нега бунча аниқ гапиряпсан?
— Тоза ҳавода мия яхши ишлайди дейишади-ку!
Жиноятчилар гуруҳи томонидан заҳарланган пуллар хайрия фондига топширилибди.
Нима учундир барча бошлиқлар ва назоратчилар заҳарланибдилар.
Муҳтожлардан бирортаси ҳам заҳарланмабди.
Нима учундир барча бошлиқлар ва назоратчилар заҳарланибдилар.
Муҳтожлардан бирортаси ҳам заҳарланмабди.
Эри ярим тунда маст аҳволда уйга кириб келса, хотини:
— Соат нечи бўлди?! Шу пайтгача қаерларда юрибсиз? - деб қўлига соатни оволиб жаврай кетибди.
Эри хотиржам овоз билан:
— Кўп валдирама! Акс ҳолда кейинги сафар кўлингга календарь олиб гапирасан! - дермиш.
— Соат нечи бўлди?! Шу пайтгача қаерларда юрибсиз? - деб қўлига соатни оволиб жаврай кетибди.
Эри хотиржам овоз билан:
— Кўп валдирама! Акс ҳолда кейинги сафар кўлингга календарь олиб гапирасан! - дермиш.
Она туя ва бўталоқ суҳбати:
— Ойи, нега бизни оёқларимиз катта ва хунук? Отни оёғини қаранг. Шунақа бўлса бўлмайдими?
— Эҳ болам, биз чўлда, қумни устида юрамиз. Шунинг учун оёқларимиз шунақа.
— Ойи, нега бизни белимизда ўркач бор. Текис, чиройли бўлса бўлмасмиди?!
— Ўғлим, биз чўл ҳайвонимиз. Ўркачимизни ичида сув ва ёғ сақлаймиз.
— Ойи, нега бизни лабларимиз бунақа катта ва қўпол?
— Чунки чўлдаги тиконларни ейишга мўлжалланган.
— Ойи, ахир биз туғилгандан бери зоопаркда яшаймиз-ку!
— Ойи, нега бизни оёқларимиз катта ва хунук? Отни оёғини қаранг. Шунақа бўлса бўлмайдими?
— Эҳ болам, биз чўлда, қумни устида юрамиз. Шунинг учун оёқларимиз шунақа.
— Ойи, нега бизни белимизда ўркач бор. Текис, чиройли бўлса бўлмасмиди?!
— Ўғлим, биз чўл ҳайвонимиз. Ўркачимизни ичида сув ва ёғ сақлаймиз.
— Ойи, нега бизни лабларимиз бунақа катта ва қўпол?
— Чунки чўлдаги тиконларни ейишга мўлжалланган.
— Ойи, ахир биз туғилгандан бери зоопаркда яшаймиз-ку!
