Афанди эрта баҳорда боққа қаламча экаётган боғбондан сўради:
— Нима экаётибсиз?
— Кўчат, - деди боғбон,- ҳадемай кўкариб мевага киради.
— Ҳаммаси қуруқ калтак-ку! - деди Афанди таажжубланиб.
— Ҳа, ер-сув қуруқ калтакни ҳам кўкартираверади.
— Бўмаса мени ҳам ерга кўмиб қўйинг, - илтимос қилди Афанди.
Боғбон кулиб Афандининг белигача тупроқ тортиб кўмиб қўйди.
Афандй пешингача изғирин шамолда турди, қорни очди, баданига зах ўтди. Боғбон пешинда овқатга ўтирганида Афанди қичқирди:
— Тақсир, мен бу ерда томир отиб, мевага кирмайдиганга ўхшайман, иложи бўлса мени овқатга яқинроқ жойга ўтқазсангиз.
Бир йигит мафия бошлиғини қизини севиб қолибди. Бундан хабар топган отаси хизматкорларига йигитни ушлаб келишларини буюрибди.
— Мени қизимни тинч қўясанми?
Йигит:
— Мен уни севаман!
Отаси:
— Дарҳол бунга қизларни кийимини кийдириб, лаб-юзларига аёллар бўёқларини суртиб, маҳалласига ташлаб кетинглар!
Барзанги хизматкорлар машинада олиб кетаётишса, бола ялина бошлабди:
— Йигитлар, илтимос, мени қўйиб юборинглар. Ундай иш қилиб, шарманда қилманглар, ахир мен ўғил боламан-ку! Кейин маҳаллада қандай қилиб бош кўтариб юраман?!
Машина бироз юргач, бир барзангини телефони жиринглабди:
— Лаббай хўжайин!
— Қизимни яна битта ошиғи бор экан. Йўл-йўлакай уни ҳам қўшиб олинглар! Уни яхшилаб дўппослаб, таниб бўлмас қилиб, кимсасиз жойларга ташлаб кетинглар! - дебди қизнинг отаси. Буни эшитган ошиқ йигит хушёр тортиб:
— Илтимос акалар, менга қизларни кийимини кийдириб, лаб-юзларимга аёллар бўёқларини суртиб, маҳалламга ташлаб кетасизлар! Тағин анави иккинчи бола билан адаштириб юборманглар, - дермиш.
Тишни яхши сақлаш учун аёлларга бепул маслаҳат:
1. Кунига 2 марта тозалаш!
2. Йилда 2 марта стоматологга бориш!
3. Эрга асло гап қайтармаслик!
Шогирд устозидан сўрабди:
— Устоз мен бир қизни севаман. У қиз мени севадими-йўқми, буни билмайман, - дебди.
Устоз жавоб берибди:
— Сен унга бир латифа айт! Кулса, у сени севади. Кулмаса севмайди, - дебди.
Қизга латифани айтиб берса, кулмабди. Лекин йиғлаб юборибди...
Эри компьютерда ўйин ўйнаб ўтирса, хотини ёнига келиб:
— Адаси, менга-ям беринг. Бироз ўйин ўйнай, - дебди.
Эри бўлса асабийлашиб:
— Овқат қилаётганингда бирор мартта чўмични сўраганманми сендан?! - дермиш.
— Шакарнинг фойдаси ҳақида нима биласан?
— Шакар қулоқлар учун фойдали.
— Қанақасига... қулоқлар учун?
— Укамни чойига шакар солсам, йиғламайди. Мени қулоқларим дам олади.
Нонушта пайти эри хотинига:
— Кеча футболни кутмай ухлаб қолибман. Интернетдан натижасини билиб олишим керак, - деса, хотини:
— Бизникилар 2:1 га ютқазишди, - дебди.
Эри:
— Нима сен футбол кўрдингми?
Хотини:
— Йўқ. Қўшнимиз тунда бир мартта "Гол" ва икки мартта "Падарингга лаънат" деб бақирганини эшитдим.
— Алло, Нодирни мумкинми?
— Ухлаяпти.
— Агар уйғонса, дўстинг қўнғироқ қилди деб қўйсангиз.
— “Агар уйғонса” деганинг нимаси???
Жаҳон молиявий инқирози жараёнида икки иқтисодчи бир-бири билан суҳбатлашяпти:
— Оғайни шу кунларда кечалари умуман ухлай олмаяпман. Инқироз қаттиқ таъсир қилди менга. Сизчи, сизда қандай кечяпти?
— Мен чақалоқлардек ухлаяпман.
— Йўғ-е?
— Ҳа, ҳар 10 минутда уйғониб, йиғлаб-йиғлаб оляпман.
Бошлиқ ишга янги котиба олибди. Уйга келса, хотини рашк билан сўрабди:
— Хўш, янги котибангизни оёқлари қанақа экан?
Эри:
— Билмадим, - дебди.
Хотини яна сўрабди:
— Кўзлари қанақа экан?
— Эътибор бермадим.
— Лоақал қанақа кийинаркан?
— Кўрдим. Жуда тез кийинар экан!