— Бу мастни уйига олиб бориб қўймасизми?
Сотувчи жавоб берибди:
— Ахир бу бизнинг рекламамиз-ку!
— Сизни пайтингизда кийим-кечаклар арзон эди-да! – дебди унга муҳаррирлардан бири.
— Ўғирланган олтинларни қаерга яширдинг?
Жиноятчи:
— Айтмайман.
Таржимон:
— Айтмас экан.
— Сўнгги мартта сўраяпмиз, олтинлар қаерда?
Жиноятчи:
— Қўлингиздан келганини қилинг! Айтмайман!
Таржимон:
— Айтмайман деяпти.
— Агар олтинларни жойини айтмасанг, сени отиб ташлаймиз.
Жиноятчи:
— Бўлди, айтаман! Олтинларни фалон жойга яширганман.
Таржимон:
— Отиб ташлайверинглар деяпти.
1. Ҳамёнига.
2. Кўзгуга.
3. Кирувчи ва чиқувчи қўнғироқларга.
Донкей немисчада раҳмат дегани. Инглизчада эса эшак дегани.
— Ие чумоли, нега ётиб олдинг? - деса, чумоли:
— Сен кетавер дўстим! Мени чегарачилар кўриб қолди, - дермиш
— Айтингчи, қўшхотинлик билан қўшэрликни фарқи нимада?
Конфуций индамай, икки чойнак чой билан иккита пиёла опкелиб аёлга айтибди:
— Битта чойнакдан иккита пиёлага чой қуйчи.
Аёл уни айтганини қилибди.
— Қалай ёқяптими?
— Ҳа, - дебди аёл.
— Энди битта пиёлага иккита чойнакдан чой қуйчи.
Аёл яна у айтгандай қилибди.
— Хўш қалай ёқяптими?
— Жудаям, - деса,
— Тур йўқол-е ахмоқ, туппа-тузук ривоятни расво қилдинг, - деган экан.
— Э, ҳавотирга ўрин йўқ. Тушга нималар кирмайди дейсиз?!
— Тўғри-ку-я, лекин уч кундан бери хотинимни топа олмаяпман...





