Афанди бир идорага ишга кирмоқчи бўлиб борган эди, унинг бошлиғи «эрта келинг, индин келинг» деб жуда кўп сарсон қилди. Афанди бу ишдан умидини узиб ўша идора ёнидаги сартарошхонага кириб ишлай бошлади. Бир куни идора бошлиғи кириб Афандига соч олдирмоқчи бўл-ди, Афанди унинг сочининг ярмини олди-да:
— Туринг, қолганига эртага келинг! - деди.
— Туринг, қолганига эртага келинг! - деди.
Ўқитувчи ўқувчидан сўради:
— Сувда яшайдиган 5 та жонзот номини айт!
Ўқувчи:
— Қурбақа.
Ўқитувчи:
— Жуда яхши, яна 4 та?
Ўқувчи:
— Унинг отаси, онаси, акаси ва синглиси.
— Сувда яшайдиган 5 та жонзот номини айт!
Ўқувчи:
— Қурбақа.
Ўқитувчи:
— Жуда яхши, яна 4 та?
Ўқувчи:
— Унинг отаси, онаси, акаси ва синглиси.
— Дугонажон, кеча эрим мени хафа қилди.
— Нега? Нима бўлди?
— Гўзаллик салонига 300 минг сўрагандим.
— Бермадими?
— Менга тикилиб қараб турди-да, 500 минг берди!
— Нега? Нима бўлди?
— Гўзаллик салонига 300 минг сўрагандим.
— Бермадими?
— Менга тикилиб қараб турди-да, 500 минг берди!
Ўқитувчи болаларга ой ҳақида ҳикоя қилди:
— Ой жуда катта сайёра. У ерда миллиондан зиёд одамлар яшаши мумкин.
— Менда бир савол бор, - деди бир ўқувчи.
— Хўш, нима дейсан?
— Ой яримта бўлиб қолганда одамлар қандай сиғишади?
— Ой жуда катта сайёра. У ерда миллиондан зиёд одамлар яшаши мумкин.
— Менда бир савол бор, - деди бир ўқувчи.
— Хўш, нима дейсан?
— Ой яримта бўлиб қолганда одамлар қандай сиғишади?
Афанди эрта баҳорда боққа қаламча экаётган боғбондан сўради:
— Нима экаётибсиз?
— Кўчат, - деди боғбон,- ҳадемай кўкариб мевага киради.
— Ҳаммаси қуруқ калтак-ку! - деди Афанди таажжубланиб.
— Ҳа, ер-сув қуруқ калтакни ҳам кўкартираверади.
— Бўмаса мени ҳам ерга кўмиб қўйинг, - илтимос қилди Афанди.
Боғбон кулиб Афандининг белигача тупроқ тортиб кўмиб қўйди.
Афандй пешингача изғирин шамолда турди, қорни очди, баданига зах ўтди. Боғбон пешинда овқатга ўтирганида Афанди қичқирди:
— Тақсир, мен бу ерда томир отиб, мевага кирмайдиганга ўхшайман, иложи бўлса мени овқатга яқинроқ жойга ўтқазсангиз.
— Нима экаётибсиз?
— Кўчат, - деди боғбон,- ҳадемай кўкариб мевага киради.
— Ҳаммаси қуруқ калтак-ку! - деди Афанди таажжубланиб.
— Ҳа, ер-сув қуруқ калтакни ҳам кўкартираверади.
— Бўмаса мени ҳам ерга кўмиб қўйинг, - илтимос қилди Афанди.
Боғбон кулиб Афандининг белигача тупроқ тортиб кўмиб қўйди.
Афандй пешингача изғирин шамолда турди, қорни очди, баданига зах ўтди. Боғбон пешинда овқатга ўтирганида Афанди қичқирди:
— Тақсир, мен бу ерда томир отиб, мевага кирмайдиганга ўхшайман, иложи бўлса мени овқатга яқинроқ жойга ўтқазсангиз.
Тишни яхши сақлаш учун аёлларга бепул маслаҳат:
1. Кунига 2 марта тозалаш!
2. Йилда 2 марта стоматологга бориш!
3. Эрга асло гап қайтармаслик!
1. Кунига 2 марта тозалаш!
2. Йилда 2 марта стоматологга бориш!
3. Эрга асло гап қайтармаслик!
Шогирд устозидан сўрабди:
— Устоз мен бир қизни севаман. У қиз мени севадими-йўқми, буни билмайман, - дебди.
Устоз жавоб берибди:
— Сен унга бир латифа айт! Кулса, у сени севади. Кулмаса севмайди, - дебди.
Қизга латифани айтиб берса, кулмабди. Лекин йиғлаб юборибди...
— Устоз мен бир қизни севаман. У қиз мени севадими-йўқми, буни билмайман, - дебди.
Устоз жавоб берибди:
— Сен унга бир латифа айт! Кулса, у сени севади. Кулмаса севмайди, - дебди.
Қизга латифани айтиб берса, кулмабди. Лекин йиғлаб юборибди...
Эри компьютерда ўйин ўйнаб ўтирса, хотини ёнига келиб:
— Адаси, менга-ям беринг. Бироз ўйин ўйнай, - дебди.
Эри бўлса асабийлашиб:
— Овқат қилаётганингда бирор мартта чўмични сўраганманми сендан?! - дермиш.
— Адаси, менга-ям беринг. Бироз ўйин ўйнай, - дебди.
Эри бўлса асабийлашиб:
— Овқат қилаётганингда бирор мартта чўмични сўраганманми сендан?! - дермиш.
— Шакарнинг фойдаси ҳақида нима биласан?
— Шакар қулоқлар учун фойдали.
— Қанақасига... қулоқлар учун?
— Укамни чойига шакар солсам, йиғламайди. Мени қулоқларим дам олади.
— Шакар қулоқлар учун фойдали.
— Қанақасига... қулоқлар учун?
— Укамни чойига шакар солсам, йиғламайди. Мени қулоқларим дам олади.
