— Aytingchi, qo‘shxotinlik bilan qo‘sherlikni farqi nimada?
Konfutsiy indamay, ikki choynak choy bilan ikkita piyola opkelib ayolga aytibdi:
— Bitta choynakdan ikkita piyolaga choy quychi.
Ayol uni aytganini qilibdi.
— Qalay yoqyaptimi?
— Ha, - debdi ayol.
— Endi bitta piyolaga ikkita choynakdan choy quychi.
Ayol yana u aytganday qilibdi.
— Xo‘sh qalay yoqyaptimi?
— Judayam, - desa,
— Tur yo‘qol-ye axmoq, tuppa-tuzuk rivoyatni rasvo qilding, - degan ekan.
— E, havotirga oʻrin yoʻq. Tushga nimalar kirmaydi deysiz?!
— Toʻgʻri-ku-ya, lekin uch kundan beri xotinimni topa olmayapman...
Unisi esa indamasdan yerga qarab jim turibdi. Miyamga bir fikr keldi. Shunisi eri bo‘lsa kerak...
— Turing, qolganiga ertaga keling! - dedi.
— Suvda yashaydigan 5 ta jonzot nomini ayt!
O‘quvchi:
— Qurbaqa.
O‘qituvchi:
— Juda yaxshi, yana 4 ta?
O‘quvchi:
— Uning otasi, onasi, akasi va singlisi.
— Nega? Nima bo‘ldi?
— Go‘zallik saloniga 300 ming so‘ragandim.
— Bermadimi?
— Menga tikilib qarab turdi-da, 500 ming berdi!
— Oy juda katta sayyora. U yerda milliondan ziyod odamlar yashashi mumkin.
— Menda bir savol bor, - dedi bir o‘quvchi.
— Xo‘sh, nima deysan?
— Oy yarimta bo‘lib qolganda odamlar qanday sig‘ishadi?
— Nima ekayotibsiz?
— Ko‘chat, - dedi bog‘bon,- hademay ko‘karib mevaga kiradi.
— Hammasi quruq kaltak-ku! - dedi Afandi taajjublanib.
— Ha, yer-suv quruq kaltakni ham ko‘kartiraveradi.
— Bo‘masa meni ham yerga ko‘mib qo‘ying, - iltimos qildi Afandi.
Bog‘bon kulib Afandining beligacha tuproq tortib ko‘mib qo‘ydi.
Afandy peshingacha izg‘irin shamolda turdi, qorni ochdi, badaniga zax o‘tdi. Bog‘bon peshinda ovqatga o‘tirganida Afandi qichqirdi:
— Taqsir, men bu yerda tomir otib, mevaga kirmaydiganga o‘xshayman, iloji bo‘lsa meni ovqatga yaqinroq joyga o‘tqazsangiz.
1. Kuniga 2 marta tozalash!
2. Yilda 2 marta stomatologga borish!
3. Erga aslo gap qaytarmaslik!





