— Men bo‘lsa o‘g‘limni karatega berdim!
— Men esa o‘g‘limni o‘zim uraman.
— Ichishni tashlang, - debdi.
Eri:
— Mayli, tashlayman, - debdi.
— Sigaretni ham tashlaysizmi? - debdi xotini.
Eri:
— Tashlayman, - debdi.
Xotini o‘zida yo‘q xursand bo‘lib:
— Man uchun hayotingizni berarmidingiz? - desa, eri:
— Bunaqa hayotni nima keragi bor, beraman-da, - degan ekan.
Oldin ularni hammasini dalaga haydash kerak. Keyin hozirgi hayotini qadriga yetib, ozgina tezroq yuguradigan bo‘lishadi.
— Bizni uchta farzandimiz bo‘ladi!
— Nega bunchalik aniq gapiryapsiz? - so‘rabdi kuyov.
— Aniq bilaman. Chunki ular hozir onamnikida yashab turibdi. To‘ydan keyin olib kelaman.
— Qaysi biri shu yerdan ko‘rinib turibdi?! Shunisi yaqin bo‘ladi-da!
— Bilasanmi, uch kundan beri xotinimni tushiga tumanimiz hokimi kirarmush.
— Xo‘sh? Sen nima qilding?
— Biror nima qilmoqchi edim, bugun meni tushimga mahallamiz raisi kirib "Bu ishga aralashmang" deb aytib ketdi.
Yaxshi-yam men o‘sha vaqt uxlamay, baraban chalayotgan bo‘laman!
— Bu nima qilganing?! Yonimdan aylanib o‘tsang bo‘lmasmidi?! - baqiribdi semiz kishi. Motosikl haydovchisi:
— Kechirasiz, sizni aylanib o‘tish uchun benzinim yetmay qoldi, - dermish.





