— Доктор, шу еримни ушласам оғрияпти, - деса, доктор:
— Ушламанг, оғримайди! Сиздан 50 минг сўм, - дебди.
— Кўп ширинлик еяверма! Бу соғлиғинг учун жуда зарарли!
Болакай:
— Мени 90 ёшга кирган бувам бор... – дебди.
Ҳалиги киши:
— Буванг ширинликларни камроқ егандур-да?! – деса, болакай:
— Бувам бировларни ишига камроқ аралашган.
Машинани кўчада қолдириб уйига кириб кетса, бир маст одам келиб, орқадаги 4х4 деган ёзувни ёнига мих билан қириб =16 деб ёзиб кетибди.
Жиғибийрони чиққан бой устахонага бориб машинасини таъмирлатибди.
Эртаси куни яна шу ҳолат такрорланибди. Маст киши энди ҳар куни =16 деб ёзиб кетаверибди.
Асабийлашган бой устахонага бориб, чиройли ҳарфлар билан 4х4=16 деб ёздириб келибди.
Эртаси куни тонгда чиқиб қараса, машинасини орқасида мих билан қириб ёзилган шундай ёзув турганмуш "Тўппа-тўғри!"
— Маошимни кўтаришни иложи борми? - дебди ишчи.
Иш берувчи пулни ушлаб турган қўлини тепага кўтариб:
— Шунча кўтарсам бўладими? - дермиш.
Буни эшитиб қолган котиба югуриб кириб Сталинга "Мўйловингга ўт тушсин деб ҳақорат қилди" деб айтиб берибди.
Сталин ғазаб билан дарҳол полковникни тўхтатишларини буюрибди.
— Сен кимни ҳақорат қилдинг? Мўйловингга ўт тушсин деганда кимни назарда тутдинг? - дебди Сталин.
— Гитлерни назарда тутгандим, ўртоқ генерал - дебди полковник.
Сталин котибаси тарафга ўгириб қараб:
— Сен кимни назарда тутдинг? - деган экан.
"Кимсасиз оролдаман. Бу ерда тирикчилик учун ҳамма нарса бор. Бу ерда солиқ қўмитаси йўқ, прокуратура йўқ, суд йўқ , маҳалла оқсоқоли-ку умуман йўқ. МИБ йўқ, вирус ҳам йўқ. Энди шу ерни қидиринглар. Тезроқ топиб келинглар!"
— Уялмайсизми?! - дебди.
— Мен тарбияли қизман. Нима деяпсиз? - деса, дайди киши:
— Тарбияли одамлар бировни краватига ўтириб олишмайди, - дебди.
— Валижон тирикмисан?
— Ҳа тирикман!
— Қўл-оёқларинг бутунми?
— Ҳа!
— Унда тепага чиқақол!
— Иложи йўқ! Ҳали ерга тушмадим...
Маҳалла раисига бориб:
— Мени уйлантириб қўймасангиз мен ҳокимятга устингиздан арз қиламан, - дебди.
Оқсоқол бошқа оқсоқоллар билан гаплашиб ҳидни билмайдиган бир хотин топиб, уйлаб қўйибди.
Орадан 1 ҳафта ўтиб бояги хотин Раисни олдига келибди:
— Мен у билан яшамайман, - деган экан
— Нимага? - деб сўрабди оқсоқол
— Ёнида ётсам кўзим ачишиб кетяпти, - дебди.





