— Sizni qo‘li gul usta deb eshitdim. Hattoki, yo‘qdan bor qilar ekansiz. Meni bir sigirim bor. Unga boshpana qurib bersangiz. Faqat bitta shiferim bor. Nima qilamiz usta, iloji bormi?
— Bizning davrimizda qizlar tuzukroq er chiqganda erga tegishardi.
Qiz:
— Bizda qizlar tuzukroq er chiqguncha erga tegaverishadi...
— Azizim, men semizmanmi?
Er:
— Onasi, hamma narsani yaxshi tarafini ko‘rish kerak! Semiz bo‘lsang yaxshi-ku, ochiq qolgan kanalizatsiya quvurlariga tushib ketmaysan.
Birinchi qiz sotuvchiga:
— Menga uzun-uzun sabzingizdan bering.
Ikinchisi:
— Menga semiz-semiz sabzingizdan bering.
Sotuvchi uchinchi qizga qarab:
— Sizga qanaqasidan?
Uchinchi qiz:
— Menga farqi yo‘q! Qanaqasidan bo‘lsayam, men ovqatga ishlataman.
Sotuvchi:
— Bu qizlarchi?
— Ha, ... bu ikkalasi sabzidan niqob tayyorlab yuziga surtmoqchi.
— Darsga yana tayyormasmiz deng!
— Ha, domlajon...
— Kechasi bilan televizor ko‘rib chiqqanmiz demak...
— Shunaqa...
— Institutga ham hurmat yo‘q deng!
— ...
— Davlatni pulini yeb yotibmiz deng!
— Uzr domlajon. Sizni bilmadim-u, meni hali ota-onam boqyapti...
— Zo‘r gap aytding! Shoshmay tur, shuni statusimga qo‘yib olay...
— Nega senga ko‘p? Nima, seni shohing bormi?!
— Yoʻl haqqi bugundan 1400 soʻm boʻlgan, - desa, yigit:
— Mayli, menga kechagi chiptangizdan bering, - dermish.
— Otaxon, biz ham sizga o‘xshab yuraylik, bir duo qiling, - debdi yigitlar.
Otaxon:
— Omin, meni yoshimga kiringlar, ammo men qilgan ishni qilmanglar! – debdi.
Yigitlar:
— Nega unaqa deyapsiz? – desa, otaxon:
— Chunki hayotimda 25 yil qamoq ham bor-da, - degan ekan.
— Labbay, eshitaman.
— Allo, kim bu?
— Kim kerak sizga?
— O‘zi kim bu?
— Uzr, kimni chaqiray?
— Kim bu deb so‘rayapman...
— Qo‘ng‘iroq qilgan siz-ku! Kimni chaqiray?
— Esh-sh-sh-shak!
— Uzr, bu yerda qarindoshlaringiz yashamaydi. Adashib tushdingiz, xayr!





