Karantin payti bir ayol eri bilan bozorlik qilib, uyga qaytibdi. Piyoda horib-charchab kelib, uyda niqoblarni yechishsa yonida begona erkakmush. U ham hayron emush. Bozorda qaysi payt almashib qolishgan - eslasholmabdi.
Shu uchun ko‘cha-ko‘yda hushyorroq bo‘lib yuraylik.

— Isming nima?
— Rahmat.
— Men seni ismingni so‘radim. Nega rahmat deysan?
— Meni ismim - Rahmat.
Bugun korzinkada aravachaga bir talay oziq-ovqatlarni to‘ldirib olgan ikkita yigitga ko‘zim tushdi.
Biri ikkinchisiga:
— Shuncha grechka, un va shakarlarni nima qilamiz? - desa, ikkinchisi:
— Menimcha g‘irt ahmoqgarchilik bilan shug‘ullanyapmiz! - debdi.
Keyin yana birinchisi:
— Ko‘p gapirmasdan yog‘dan ol! Qara hamma olib ketyapti. Hozir qolmaydi...! - dermish.
Buyurtmachi tayyor binoni qabul qilib olayotib 50 metr yerga qazib qurilgan quduqni ko‘rib qolibdi. Quduqni atrofini g‘isht bilan o‘rab, oxiriga katta chiroq ham o‘rnatilgan emish.
— Bu nima? – deb so‘rabdi prorabdan.
— Mana siz bergan loyiha chizmasi bo‘yicha qurdik, - deb chizmani uzatibdi prorab.
Buyurtmachi chizma tushirilgan qog‘ozni 180 graduska aylantirib:
— Axir bu 50 metrli minora edi-ku! – degan ekan.
Bog‘dagi daraxtlardan olma o‘g‘rilyotgan bolakay qo‘lga tushib qolibdi.
— Hozir men senga o‘g‘rilik qilishni o‘rgatib qo‘yman!!! – deb bog‘bon bolani quvlab ketayotsa, bolakay shartta to‘xtab:
— Iltimos amaki, o‘rgating. 3-martta qo‘lga tushishim. Hecham o‘rgana olmayapman bildirmay olmalarni olishni, - dermish.
— Navbatdagi savolga kim javob beradi? Eng yaxshi vazirlik nomini ayting.
— Innovatsiyalar vazirligi.
— Nima uchun?
— Sarflanayotgan pullar nimaga ishlatilayotganini hech kim bilmaydi.
Ikkita ovchi ovga chiqib kechgacha o‘lja topa olishmabdi. Ovchilardan biri ochlikdan hushidan ketib qolibdi.
Sherigi tez yordamga qo‘ng‘iroq qilib:
— Do‘stim hushidan ketdi, tez yetib kelinglar! – desa, tez yordamdagilar:
— O‘zi tirikmi? – deyishibdi.
— Bilmayman, - debdi ovchi.
— Biz anig‘ini bilishimiz kerak, - deyishsa, go‘shakni narigi tomonidan bitta o‘q ovozi eshitilibdi.
— Tirik ekan, ingrayapti, - dermish ovchi.
Xodim va rahbar:
— Siz o‘z vazifalaringizni juda yaxshi bajarayapsiz. Oshirishning vaqti keldi menimcha...
— Nimani? Maoshimnimi?
— Yo‘q, ish hajmini!
— Do‘stim, eng yaxshi ko‘rgan ishing nima?
— Ishlarimni keyinga qoldirish.
— Masalan, qanaqa ishlarni?
— Keyinroq aytaman.
Kitob do‘konida:
— Kecha men sizlardan “Millioner bo‘lish sirlari” degan kitobni sotib olgan edim.
— Ho‘sh?
— Kitobning deyarli yarmi yo‘q ekan.
— Nima, sizga yarim million yetmaydimi?