— Nima bo‘ldi? - deb so‘rabdi.
Shu yerda turgan odam:
— Bir talabani mashina urib ketibdi, - debdi.
Kampir xotirjam turib debdi:
— Hayriyat-yey! Men odamni urib ketibdimi debman...
Toyota direktoridan o‘zbek direktori so‘rabdi:
— Sizlarni zavodingizda nechta injener ishlaydi?
— 7 nafar, - debdi yapon.
— Sizlarda-chi? - deb so‘rabdi u ham.
Asakalik akaxon ichida:
"Hozir menda 80 ta injener ishlashini aytsam, g‘alati bo‘lmasinmikin?!" - deb, 6 ta ishlaydi, - deb qo‘yaqolibdi.
Ertasi kuni Toyota direktorini ko‘rsa, ko‘zlari qizarib ketgan emish.
Asaka zavodini rahbari:
— Sizga nima bo‘ldi? - deb so‘rasa, yapon:
— Kechasi bilan uxlamay o‘ylab chiqdim. 7-injenerim nima ish qilyapti ekan deb, - dermish.
— Akajon pul bering. Avtobusga ham pulim yo‘q...
Haligi odam gadoyga pul bersa, gadoy pulni olib to‘g‘ri barga kirib ketibdi.
Ortidan kirib:
— Avtobusga pulim yo‘q deding. Pul berdim. Nega aroq ichgani o‘tirib olding? - desa, gadoy:
— Shu aroqni ichsam avtobusda ham tekinga ketaman-da aka. Sizni aldaganim yo‘q, - debdi.
— Nima uchun suvarak dorisi bilan qo‘shnilaringizni ham zaharladingiz? Qo‘shnilar sizga nima yomonlik qilgan?
Ayblanuvchi:
— Hech nima qilishmagan. Dori qutisini ustiga "Suvaraklarni qo‘shnilar bilan birga zaharlaganingiz ma’qul" deb yozilgan ekan.
— Xo‘sh, ertaga nimalarni rejalashtirding?, -so‘radim undan.
— Nimani bo‘lardi, ertalab o‘rnimdan turmay ko‘proq uxlashni, - javob berdi u.
Karantin payti bir ayol eri bilan bozorlik qilib, uyga qaytibdi. Piyoda horib-charchab kelib, uyda niqoblarni yechishsa yonida begona erkakmush. U ham hayron emush. Bozorda qaysi payt almashib qolishgan - eslasholmabdi.
Shu uchun ko‘cha-ko‘yda hushyorroq bo‘lib yuraylik.
— Rahmat.
— Men seni ismingni so‘radim. Nega rahmat deysan?
— Meni ismim - Rahmat.
Biri ikkinchisiga:
— Shuncha grechka, un va shakarlarni nima qilamiz? - desa, ikkinchisi:
— Menimcha g‘irt ahmoqgarchilik bilan shug‘ullanyapmiz! - debdi.
Keyin yana birinchisi:
— Ko‘p gapirmasdan yog‘dan ol! Qara hamma olib ketyapti. Hozir qolmaydi...! - dermish.
— Bu nima? – deb so‘rabdi prorabdan.
— Mana siz bergan loyiha chizmasi bo‘yicha qurdik, - deb chizmani uzatibdi prorab.
Buyurtmachi chizma tushirilgan qog‘ozni 180 graduska aylantirib:
— Axir bu 50 metrli minora edi-ku! – degan ekan.
— Hozir men senga o‘g‘rilik qilishni o‘rgatib qo‘yman!!! – deb bog‘bon bolani quvlab ketayotsa, bolakay shartta to‘xtab:
— Iltimos amaki, o‘rgating. 3-martta qo‘lga tushishim. Hecham o‘rgana olmayapman bildirmay olmalarni olishni, - dermish.





