Mashina yo‘lida odamlar to‘planib turishsa, o‘tib ketayotgan kampir:
— Nima bo‘ldi? - deb so‘rabdi.
Shu yerda turgan odam:
— Bir talabani mashina urib ketibdi, - debdi.
Kampir xotirjam turib debdi:
— Hayriyat-yey! Men odamni urib ketibdimi debman...
Yaponiyaning Toyota kompaniyasi direktori bilan Asaka mashina zavodi direktori uchrashib qolibdi.
Toyota direktoridan o‘zbek direktori so‘rabdi:
— Sizlarni zavodingizda nechta injener ishlaydi?
— 7 nafar, - debdi yapon.
— Sizlarda-chi? - deb so‘rabdi u ham.
Asakalik akaxon ichida:
"Hozir menda 80 ta injener ishlashini aytsam, g‘alati bo‘lmasinmikin?!" - deb, 6 ta ishlaydi, - deb qo‘yaqolibdi.
Ertasi kuni Toyota direktorini ko‘rsa, ko‘zlari qizarib ketgan emish.
Asaka zavodini rahbari:
— Sizga nima bo‘ldi? - deb so‘rasa, yapon:
— Kechasi bilan uxlamay o‘ylab chiqdim. 7-injenerim nima ish qilyapti ekan deb, - dermish.
Bir odamni yoniga gadoy kelib pul so‘rabdi:
— Akajon pul bering. Avtobusga ham pulim yo‘q...
Haligi odam gadoyga pul bersa, gadoy pulni olib to‘g‘ri barga kirib ketibdi.
Ortidan kirib:
— Avtobusga pulim yo‘q deding. Pul berdim. Nega aroq ichgani o‘tirib olding? - desa, gadoy:
— Shu aroqni ichsam avtobusda ham tekinga ketaman-da aka. Sizni aldaganim yo‘q, - debdi.
Tergov xonasida ayblanuvchiga savol berishmoqda:
— Nima uchun suvarak dorisi bilan qo‘shnilaringizni ham zaharladingiz? Qo‘shnilar sizga nima yomonlik qilgan?
Ayblanuvchi:
— Hech nima qilishmagan. Dori qutisini ustiga "Suvaraklarni qo‘shnilar bilan birga zaharlaganingiz ma’qul" deb yozilgan ekan.
Ertalab trenirovkaga, tushdan keyin maktabga boradigan o‘g‘limning ertaga ertalabki mashg‘ulotlari qoldirilgani eshitib, o‘zimcha unga buyurib qo‘yadigan ishlarimni rejalashtirdim.
— Xo‘sh, ertaga nimalarni rejalashtirding?, -so‘radim undan.
— Nimani bo‘lardi, ertalab o‘rnimdan turmay ko‘proq uxlashni, - javob berdi u.

Karantin payti bir ayol eri bilan bozorlik qilib, uyga qaytibdi. Piyoda horib-charchab kelib, uyda niqoblarni yechishsa yonida begona erkakmush. U ham hayron emush. Bozorda qaysi payt almashib qolishgan - eslasholmabdi.
Shu uchun ko‘cha-ko‘yda hushyorroq bo‘lib yuraylik.

— Isming nima?
— Rahmat.
— Men seni ismingni so‘radim. Nega rahmat deysan?
— Meni ismim - Rahmat.
Bugun korzinkada aravachaga bir talay oziq-ovqatlarni to‘ldirib olgan ikkita yigitga ko‘zim tushdi.
Biri ikkinchisiga:
— Shuncha grechka, un va shakarlarni nima qilamiz? - desa, ikkinchisi:
— Menimcha g‘irt ahmoqgarchilik bilan shug‘ullanyapmiz! - debdi.
Keyin yana birinchisi:
— Ko‘p gapirmasdan yog‘dan ol! Qara hamma olib ketyapti. Hozir qolmaydi...! - dermish.
Buyurtmachi tayyor binoni qabul qilib olayotib 50 metr yerga qazib qurilgan quduqni ko‘rib qolibdi. Quduqni atrofini g‘isht bilan o‘rab, oxiriga katta chiroq ham o‘rnatilgan emish.
— Bu nima? – deb so‘rabdi prorabdan.
— Mana siz bergan loyiha chizmasi bo‘yicha qurdik, - deb chizmani uzatibdi prorab.
Buyurtmachi chizma tushirilgan qog‘ozni 180 graduska aylantirib:
— Axir bu 50 metrli minora edi-ku! – degan ekan.
Bog‘dagi daraxtlardan olma o‘g‘rilyotgan bolakay qo‘lga tushib qolibdi.
— Hozir men senga o‘g‘rilik qilishni o‘rgatib qo‘yman!!! – deb bog‘bon bolani quvlab ketayotsa, bolakay shartta to‘xtab:
— Iltimos amaki, o‘rgating. 3-martta qo‘lga tushishim. Hecham o‘rgana olmayapman bildirmay olmalarni olishni, - dermish.