Uylari suv toshqinida harobaga aylangan aholini ko‘nglini ko‘tarish uchun hokimiyat vakillari guruh-guruh bo‘lib borib, ularni tez-tez tomosha qilib kelishardi.
— Qachon tug‘ilgansan Axmadjon?
— Bilmayman ustoz. Men tug‘ilganimda hech kim yo‘q edi. "Sut va ovqat muzlatkichda. Men ishga ketdim. Onang." degan yozuv bor edi xolos.
— Sirkga boramizmi?
— Nima qilasan sirkda? Har kuni yangiliklarni o‘qib tursang, shuni o‘zi yetarli!
Yuqumli kasalliklar shifoxonasi. Vrach bemorga:
— Yurak urishingiz me’yorda. Qon bosimi ham yaxshi.
Bemor:
— Rahmat doktor. Demak men sog‘lom o‘lyapman.
Xotin eriga:
— Azizim, 20 yildan beri menga biror martta ham bunaqa zo‘r kofe tayyorlamagansiz...
Er:
— Kofeni joyiga qo‘y! O‘zimga damladim!
Yirik kompaniya rahbarlariga qiyin-da!
Ishxona to‘la o‘g‘ri va qallob. Ishdan bo‘shatay desa, hammasi tanish-bilishlari...!

Apreldan buyon tuppa-tuzuk taqib yurgan bir marttalik maskamni iplari uzilib ketsa bo‘ladimi...!

Yigit qizga:
— Hoy qiz, tushib qoldi.
Qiz:
— Senikiyam tushib qolmasin, osilib turibdi-ku!
Yigit:
— Nimani aytyapsan? Seni puling tushib qoldi.
Qiz:
— Kaliting shimingni orqa tarafida osilib turibdi. Shuni aytgandim.

— Nima uchun farzandlaringizni sochiga oq tushgan?
— Chunki men ularga kechqurun ertak emas, soliq kodeksini o‘qib beraman.

Bir mast odamni qo‘lidan bir dona sigareti yerga tushib ketibdi.
Piyonista sigaret qutisidagi qolgan hamma sigaretlarni yerga tashlab "Boringlar, anavi daydini olib kelinglar" debdi.