— Ako keling, bir fol ko‘ray! Agar yaxshi xabar aytsam, 2000 so‘m berasiz. Yomon xabar aytsam, 1000 so‘m, - debdi.
Yigit rozi bo‘lib, qo‘lini uzatibdi.
Lo‘li yigitni kaftiga qarab:
— Xotiningiz homilador ekan. Yaqinda egizak o‘g‘illaringiz bo‘ladi, - desa,
Yigit xursand bo‘lib, 2000 uzatibdi.
Lo‘li 1000 so‘mni qaytib berib:
— Shoshmang ako, oxirigacha eshiting. Bolalarni otasi siz emassiz..., - dermish.
— Sizga dori yozib beraman, bugundan boshlab ichasiz.
— Doktor, ertadan ichsam maylimi?
— Nega?
— Bugun final bo‘ladi-da...
"Yaxshi narsa ekan. Qarindosh-urug‘ing bilan gaplashasan, ko‘rishasan-u, dasturxon, tog‘ora deganlarini qilish shart emas ekan".
— O‘g‘lim, nega kundaliging u yerda turibdi?
O‘g‘li:
— Bugun u “2” baho oldi. Shunga jazolayapman, - dermish.
Ta’til uzaytirildi. Hech kim maktabga chiqmasin!
Darslar boshlandi. Hamma maktabga chiqsin!
Ta’til uzaytirildi. Hech kim maktabga chiqmasin!
Darslar onlayn boshlandi!
Onlayn darslar bekor qilindi, ta’til uzaytirildi!
Birozdan keyin eshik taqillab bir o‘quvchi kiribdi-da debdi:
— Kechirasiz, boya bizni o‘qituvchimizni quloqlaridan tortib olib chiqib ketgan edingiz. Qaytarib berasizmi?
— Senga 2 ta yangiligim bor. Biri-yaxshi, ikkinchisi yomon!
— Mayli, yomonidan boshlayvering! – debdi xotini.
— Bugun kozinoda o‘ynab, bor boyliklarimni yutqazib qo‘ydim. Yaxshi yangiligimni eshit! O‘sha kozinoni o‘zi menga tegishli bo‘lib chiqdi...
— Ustoz, iltimos bizga ruxsat berib yuboring...!
O‘qituvchisi:
— Yo‘q.
Talabalar:
— Iltimos, juda charchadik.
O‘qituvchi:
— Shu doskaga yozayotgan mel qachon tugasa, shunda javob berib yuboraman.
Talabalar:
— Bering, biz uni yeb qo‘yamiz!
— Men qayerdan bilay?
— To‘ppa-to‘g‘ri.





