— Voy, mazzaligini... – desa, yigiti:
— Senga yoqdimi? – debdi.
Qiz:
— Ha, juda-yam, - desa, yigit:
— Yur, unda yana bir martta oldidan o‘tamiz, - dermish.
— Kimni aldading?
— Taksi haydovchisini!
— Nima deb aldading?
— Pulini to‘lab, mashinasiga o‘tirmay qochib ketdim, - degan ekan jinni.
Hamma yigitlarni bir savol qiynaydi. 8 martga qizlarga sovg‘a beramizmi? Axir 14 yanvarda ular berishmadi-ku!?
— Ustoz, paxta eksam yaxshi yashaymanmi, yoki paxta tersammi?
Ustoz piri komil ko‘p o‘ylamay javob berdi:
— Bo‘tam, paxta qo‘ysang zo‘r yashaysan!
— Men o‘tgan yili yangi yilni Gavaya orollarida kutib olgandim.
Ikkinchisi:
— Men esa, okean tubida kutib olganman. Ajoyib bo‘lgandi...
Uchinchisi:
— Ikkaloving ham men bilan choyxonada kutib olgansan! Kamroq ichish kerak edi!
Tolibi ilm piru komilining huzuriga kelib so‘radi:
— Ustoz, men abadiy yashashni xohlayman, buning uchun nima qilishim kerak?
— Uylan!
— Nega? Shunda abadiy yashaymanmi?
— Yo‘q. Ammo shu xohishing yo‘qoladi.
— "Mujik" degani - o‘zi ishlab, pul topib, oilasini boqadigan inson!
— Dada, katta bo‘lsam men ham oyimga o‘xshab mujik bo‘laman!
— Kel, koreyslarga o‘xshab ismimizni oxiriga "li" qo‘yib chaqiramiz.
Rahmat:
— Bo‘lmaydi...
— Nega?
— Men Rahmatli bo‘lib qolaman, - degan ekan.
— Maoshimni "son" bilan yozaymi "so‘z" bilan-mi?
— Qancha olyapsiz?
— 250 ming so‘m.
— Unday bo‘lsa, ko‘z yoshlar bilan yozing!





