— Hello
— Where are you from?
— I'm from Uzbekistan. And where are you from?
— America.
— Aldama.
— Hudo haqqi!
— Assalomu alaykum, o‘rtoq boshliq!
— Salom. Sen yangi kelganlardansan-a?
— Ha, shunday!
— Topishmoq aytaman top! "Kim ichmaydi, chekmaydi. Yangi yilda navbatchilikda qoladi!"
— ...
— Ha, faqat aql qolgan xolos.
— Essiz darrov yo‘qotib qo‘yibsanda.
— Sizga gunohlarimni ochiq-oydin gapirib bermoqchiman.
Yigit hayron bo‘lib:
— Axir 3 kun oldin hamma gunohlaringni aytib berganding-ku?! - desa, qiz:
— Yangilari bor! - debdi.
— O‘g‘limni bilimi sal pastroq. Sizdan iltimos, osonroq savol bersangiz...
O‘qituvchi rozi bo‘libdi. Imtihon boshlanibdi. Navbat boyning o‘g‘liga kelibdi.
— Sizga oson savol beraman. Abdulla Oripovning "O‘zbekiston" she’rini kim yozgan? - debdi o‘qituvchi.
Haligi yigit o‘ylanib turib:
— Shukur Burxonov, – dermish.
Yonidagi yigit:
— Nega darvozani tepding? - desa, yigit:
— Shunday qilsam, qo‘li band ekan, quruq qo‘l bilan kelmagan deb o‘ylaydi-da keyin darvozani ochadi, - debdi.
— Kecha xotinim pishirgan ovqatni maqtayman deb, “Onasi, ovqating mazali emas, ... judayam mazali chiqibdi” demoqchi edim. Gapimni oxirigacha aytishga ulgurmadim...
Bir kishi cho‘lda chanqab ketayosa, oldidan quduq chiqib qolibdi.
"Suv-suv" deb qo‘duq tomon yugursa, uni ichidan bir odam chiqib "Qani?" debdi.





