— Yoshim ham bir joyga borib qoldi-yu, juda hayotga intilishim katta. Uzoqroq umr ko‘rgim, bir nimalar qilgim keladi. Nima qilsam ekan-a?
Tanishi otaxonga debdi:
— Bankdan kredit oling, uni oyma-oy to‘lang, bolalarni kontraktini to‘lang! O‘shanda o‘z-o‘zidan bu hissiyotlaringiz yo‘qoladi...
— O‘g‘limni bilimi sal pastroq. Sizdan iltimos, osonroq savol bersangiz...
O‘qituvchi rozi bo‘libdi. Imtihon boshlanibdi. Navbat boyning o‘g‘liga kelibdi.
— Sizga oson savol beraman. Abdulla Oripovning "O‘zbekiston" she’rini kim yozgan? - debdi o‘qituvchi.
Haligi yigit o‘ylanib turib:
— Shukur Burxonov, – dermish.
— Assalomu alaykum, o‘rtoq boshliq!
— Salom. Sen yangi kelganlardansan-a?
— Ha, shunday!
— Topishmoq aytaman top! "Kim ichmaydi, chekmaydi. Yangi yilda navbatchilikda qoladi!"
— ...
— Shu kitobni oling, juda qiziq, kulaverib o‘lasiz,— dedi.
— O‘zingiz bu kitobni o‘qiganmisiz?—so‘radi xaridor.
Ularning gapiga quloq solib turgan Afandi kitob sotuvchiga ishora qilib:
— O‘qigan bo‘lsa tirik qolarmidi,— dedi.
Bir kuni o‘rmondan sher kelib shahardagi daraxt ustiga chiqib olibdi.
Buni ko‘rgan bir odam kerakli joyga murojat qilibdi. Tezda bir kishi iti bilan yetib kelibdi va haligi odamga debdi.
Men daraxtga chiqib sherni pastga tushiraman va it borib uni g‘ajib tashlaydi deb haligi odam qo‘liga miltiq beribdi. Shunda u odam hayron qolib surabdi. Kechirasiz agar it sherni g‘ajib tashlasa miltiqni nima keragi bor desa
Haligi odam: Agar men tushib ketsam it otib tashlaysiz.
Yonidagi yigit:
— Nega darvozani tepding? - desa, yigit:
— Shunday qilsam, qo‘li band ekan, quruq qo‘l bilan kelmagan deb o‘ylaydi-da keyin darvozani ochadi, - debdi.
— Sizga gunohlarimni ochiq-oydin gapirib bermoqchiman.
Yigit hayron bo‘lib:
— Axir 3 kun oldin hamma gunohlaringni aytib berganding-ku?! - desa, qiz:
— Yangilari bor! - debdi.
— Kecha xotinim pishirgan ovqatni maqtayman deb, “Onasi, ovqating mazali emas, ... judayam mazali chiqibdi” demoqchi edim. Gapimni oxirigacha aytishga ulgurmadim...
Bir kishi cho‘lda chanqab ketayosa, oldidan quduq chiqib qolibdi.
"Suv-suv" deb qo‘duq tomon yugursa, uni ichidan bir odam chiqib "Qani?" debdi.
— Men ayolman! Kir yuvish mashinasi emas!
Eri:
— Yo‘g‘-ye, buni qara-ya! Men ham odamman, bankomat emasman!





