Qiz yigitiga debdi:
— Jonim, biz qachondir turmush quramiz-a?
Yigit:
— Nima, biz aqldan ozganmizmi?!
Ikki do‘st uchrashib qolishibdi. Biri ikkinchisidan so‘rabdi:
—O‘rtoq, oxirgi marta qachon cho‘milding?
Do‘sti javob beribdi:
— Ikki yilcha bo‘ldi shekilli.
— Ha yaxshi...
— O‘zing-chi, qachon cho‘milding?
— Men oxirgi marta olti oy oldin basseynga borgandim.
— Baliq bo‘lib ket-yey, o‘rtoq!
Maktabda o‘qiydigan bola adasidan so‘ramoqda:
— Ada, siz ko‘zingizni yumib imzo qo‘ya olasizmi?
— Ha, nima edi? – debdi adasi.
— Unday bo‘lsa, kundaligimga qo‘zingizni yumib, qo‘l qo‘yib bering...! – dermish bolakay.
— Nega ayollarning tepa sochi to‘kilmaydi?
— Bilmadim, nega ekan?
— Chunki ularning xotini bo‘lmaydi!
Ommaviy bepul Wi-Fi hududlarni tashkil eting va soliq imtiyozlariga ega bo‘ling! Tadbirkorlar o‘zi nima qilishini bilmay yurishgan edi. O‘zbekturizm juda yaxshi o‘ylab topibdi-da!
Bir chol tilla baliq ushlab olgan ekan. Har doimgidek, baliq tilga kirib cholga debdi:
— Meni qo‘yib yubor! Istagan tilagingni bajo keltiraman...!
Chol ko‘pam o‘ylab o‘tirmay:
— Go‘zal ayol ber menga! – debdi.
Suvdan go‘zal pari chiqibdi.
— Bundan ham go‘zalroq bo‘lsin, - debdi yana chol.
Avvalgisidan ikki karra go‘zal husnli pari chiqibdi.
Chol yana:
— Go‘zallikda tengsiz bo‘lsin! – degan ekan, baliqni jahli chiqib:
— Noshud banda, yaxshilikni bilmading, - deb suvga kirib ketibdi.
Chol ne ko‘z bilan ko‘rsin-ki, suvdan o‘zini kampiri chiqib turganmish.
Kunlarning birida afandi bilan boy garov bog‘lashibdi. Kim tezroq va ko‘proq semirsa, pul yutug‘i o‘shaniki ekan.
Garov muddati tugay deb qolsa ham, afandi hech semirmasmish. Boyni esa kun sayin vazni ortib boraveribdi.
Vaqti kelib, boy afandining uyiga borib:
— Hoy afandi, chiq mana meni semirganimni ko‘r! Eshigingdan sig‘mayapman, - desa, afandi derazadan bilagini ko‘rsatib:
— Jimjaloq barmog‘imni o‘zi shunchalik bo‘lsa, qanday qilib eshikdan chiqaman?! – degan ekan.
Statistik maʼlumotlarga koʻra, bitta yigitga 8 ta qiz toʻgʻri keladi. Menda qiz yoʻq! Demak, qaysidir ablah 16 ta qiz bilan yuribdi…
O‘rmondagi hayvonlar zerikib, odamlarga o‘xshab "Gap" yeyishmoqchi bo‘lishibdi.
Hamma yig‘ilib, qura tashlashibdi. Birinchi bo‘lib “Gap” boshlash sherxonga tushibdi. Keyingi navbat quyonga to‘g‘ri kelibdi.
Kelasi hafta shanba kuni sherxonni gapiga hammasi yig‘ilishibdi. Sherxon ham sherligini qilib, har bir hayvonga 1 litrdan aroq quyibdi. Gap-gapga qo‘shilib, rosa ichishibdi. Tun yarmiga borganda aroq tugab qolibdi. Bo‘ri sherxonga qarab:
— Sherxon, gap-gapday bo‘lsin. Yana biror litr topgin, - debdi.
Sherxon bo‘lsa:
— Men-ku aroq topaman. Gazak yuq-ku!? - debdi.
Bo‘ri:
— Olib kelaver! Gazakni toparmiz..., - debdi.
Sherxon yana 1 litr aroq olib kelibdi. Keyin nima bo‘lib o‘tganini eslay olmasmish.
Ertalab turishsa, quyon ko‘rinmas emish. Hammasi quyon ularni uyg‘otmay ketib qolgan deb o‘ylashibdi.
Oradan 1 hafta o‘tib, “Gap” berish navbati quyonga kelibdi. Quyonni uyiga
borib, eshigini taqillatishibdi. Eshikni quyonning xotini ochibdi.
Bo‘ri:
— Ering qani? – desa, xotini:
— O‘tgan hafta “Gap”ga ketgandi, qaytib kelmadi... – dermish.
— Bo‘ldi, xotinim bilan ajrashaman!
— Nega? Nima bo‘ldi?
— Tuni bilan klubma-klub izg‘ib yuradigan xotinni menga keragi yo‘q!
— Kechasi klublarda nima qiladi xotining?
— Meni qidiradi-da...!