— Jonim, biz qachondir turmush quramiz-a?
Yigit:
— Nima, biz aqldan ozganmizmi?!
—O‘rtoq, oxirgi marta qachon cho‘milding?
Do‘sti javob beribdi:
— Ikki yilcha bo‘ldi shekilli.
— Ha yaxshi...
— O‘zing-chi, qachon cho‘milding?
— Men oxirgi marta olti oy oldin basseynga borgandim.
— Baliq bo‘lib ket-yey, o‘rtoq!
— Ada, siz ko‘zingizni yumib imzo qo‘ya olasizmi?
— Ha, nima edi? – debdi adasi.
— Unday bo‘lsa, kundaligimga qo‘zingizni yumib, qo‘l qo‘yib bering...! – dermish bolakay.
— Bilmadim, nega ekan?
— Chunki ularning xotini bo‘lmaydi!
— Meni qo‘yib yubor! Istagan tilagingni bajo keltiraman...!
Chol ko‘pam o‘ylab o‘tirmay:
— Go‘zal ayol ber menga! – debdi.
Suvdan go‘zal pari chiqibdi.
— Bundan ham go‘zalroq bo‘lsin, - debdi yana chol.
Avvalgisidan ikki karra go‘zal husnli pari chiqibdi.
Chol yana:
— Go‘zallikda tengsiz bo‘lsin! – degan ekan, baliqni jahli chiqib:
— Noshud banda, yaxshilikni bilmading, - deb suvga kirib ketibdi.
Chol ne ko‘z bilan ko‘rsin-ki, suvdan o‘zini kampiri chiqib turganmish.
Garov muddati tugay deb qolsa ham, afandi hech semirmasmish. Boyni esa kun sayin vazni ortib boraveribdi.
Vaqti kelib, boy afandining uyiga borib:
— Hoy afandi, chiq mana meni semirganimni ko‘r! Eshigingdan sig‘mayapman, - desa, afandi derazadan bilagini ko‘rsatib:
— Jimjaloq barmog‘imni o‘zi shunchalik bo‘lsa, qanday qilib eshikdan chiqaman?! – degan ekan.
Hamma yig‘ilib, qura tashlashibdi. Birinchi bo‘lib “Gap” boshlash sherxonga tushibdi. Keyingi navbat quyonga to‘g‘ri kelibdi.
Kelasi hafta shanba kuni sherxonni gapiga hammasi yig‘ilishibdi. Sherxon ham sherligini qilib, har bir hayvonga 1 litrdan aroq quyibdi. Gap-gapga qo‘shilib, rosa ichishibdi. Tun yarmiga borganda aroq tugab qolibdi. Bo‘ri sherxonga qarab:
— Sherxon, gap-gapday bo‘lsin. Yana biror litr topgin, - debdi.
Sherxon bo‘lsa:
— Men-ku aroq topaman. Gazak yuq-ku!? - debdi.
Bo‘ri:
— Olib kelaver! Gazakni toparmiz..., - debdi.
Sherxon yana 1 litr aroq olib kelibdi. Keyin nima bo‘lib o‘tganini eslay olmasmish.
Ertalab turishsa, quyon ko‘rinmas emish. Hammasi quyon ularni uyg‘otmay ketib qolgan deb o‘ylashibdi.
Oradan 1 hafta o‘tib, “Gap” berish navbati quyonga kelibdi. Quyonni uyiga
borib, eshigini taqillatishibdi. Eshikni quyonning xotini ochibdi.
Bo‘ri:
— Ering qani? – desa, xotini:
— O‘tgan hafta “Gap”ga ketgandi, qaytib kelmadi... – dermish.





