Oxiri onasi qiziga:
— Agar yana “voy” desang, turmushga berib yuboraman, - desa, qiz:
— Voy-voy-voy! – deb yuboribdi.
— Nimalar deyapsan?! Senga-ya? O‘ldirasan-ku meni...
— Yomonga o‘lim yo‘q!
— Yo‘g‘-ye... Nimalarni qoldiribdi u yerga?
— Beshta bolasini!
Keyin qarasa, telefondagi musiqa talabani qulog‘idagi naushniklaridan kelayotgan ekan...
— Meni dadam sehrgar.
— Qanaqasiga?
— Oylik maoshlari 1 million bo‘lsa ham har oy 5 millionlik harajat qiladilar. Qolgan pulni qayerdan oladilar bilmayman...
— Payshanba yoziladimi? Payshamba yoziladimi?
— Juma deb yozaqoling! Faqat bir kun oldin kelish shart!
— Aka, meniyam olib keting, iltimos. Shoshilyapman, qolib ketmay!
— Oltita odam oldim. Yettinchini ololmayman. GAI xodimlari "peregruz" deb jarima yozishadi, - debdi haydovchi.
— Iltimos, 5000 beraman.
— Yo‘q!
— 50 000 beraman, - debdi yigit.
Bu gapni eshitgan haydovchi mashinadan tushib:
— Keling, o‘rnimga o‘tiring! Hech narsaga tegmang. Faqat rulni ushlab o‘tiring. Men mashinani itarib ketaman, - dermish.
— Нима у? Учиб ўтиб кетган?
Дўсти:
— Ёз! Ёз учиб ўтиб кетди...





