Bir akaxon Damasda kirakashlik qilarkan. Yo‘l chetida odam olib tursa, bir yigit kelib haydovchiga debdi:
— Aka, meniyam olib keting, iltimos. Shoshilyapman, qolib ketmay!
— Oltita odam oldim. Yettinchini ololmayman. GAI xodimlari "peregruz" deb jarima yozishadi, - debdi haydovchi.
— Iltimos, 5000 beraman.
— Yo‘q!
— 50 000 beraman, - debdi yigit.
Bu gapni eshitgan haydovchi mashinadan tushib:
— Keling, o‘rnimga o‘tiring! Hech narsaga tegmang. Faqat rulni ushlab o‘tiring. Men mashinani itarib ketaman, - dermish.
Йигит дўстига:
— Нима у? Учиб ўтиб кетган?
Дўсти:
— Ёз! Ёз учиб ўтиб кетди...
Yigit bilan qiz telegramda yozishmoqda.
Yigit:
“Kechqurun restoranga borsak,...”
Qiz:
“Rostanmi!? Qayerga boramiz?”
Yigit:
“Shoshmay tur! Oxirigacha yozib olay! Kechqurun restoranga borsak, hamma do‘stlarim yig‘ilib bo‘lishgan ekan. Faqat men bilan Azizni kutib turishgan ekan.”
Xitoylik tadbirkorlarga savol berishibdi:
— Angliyaliklarni mahsulotlarini o‘zlashtirib oldingiz. Amerikaliklarni qurilmalarini ham o‘rganib bo‘ldingiz. Hattoki, germaniyaliklarni ixtirolarini ham o‘zingizda ishlab chiqarib, butun dunyoga sotyapsizlar. Nega Rossiyada tayyorlanadigan aroqlarni haligacha o‘rganib ololmayapsizlar?
Xitoyliklar javob beribdi:
— Biz butun dunyoga josus yuborganmiz. Josuslarimiz zavod va fabrikalarda hamma axborotni to‘plab, bizga yetkazib turishadi. Lekin Rossiyadagi aroq zavodlariga yuborayotgan hamma josuslarimiz aroqxo‘r piyonista bo‘lib qolishyapti. Hech narsani bilib kelisholmayapti...
80 yoshlarga borib qolgan onaxon shifoxonada.
Vrach:
— Onaxon, biz sizni yaxshilab tekshiruvdan o‘tkazdik. Siz butunlay sog‘lomsiz. Yana bir martta shikoyatingizni menga eslatib yuboring.
Onaxon:
— Aytdimku bolam, avtobusni orqasidan yugurib, yetay-yetay deb qolganimda sal-pal hansirab qolyapman...
Dushanba kuni ertalab hamkasblarning ishxonadagi suhbati:
— Do‘stim, chin so‘zim, boshqa ichmayman, bo‘ldi!
— Nahotki. Nimadir bo‘ldimi?
— Juma kuni ishdan uyga qaytdim. Qarasam, rosa charchabman. Shkafda berkitib qo‘ygan bir shisha aroqni olib ichdim-da, uxlashga kirib ketdim.
Ertasi kuni ko‘chaga chiqsam, hamma gapiryapti. Nima emish?! Kecha kechasi bilan butun mahallani uxlatmay, ko‘chada baqir-chaqir qilganmishman. Bo‘lishi mumkinmas do‘stim. Uxlashga yotganim aniq esimda...
Mayor askarlarga:
— Qazigan transheyangiz bir pulga qimmat! O‘pirilib tushganidan komandirning xabari bormi? – desa, askarlar:
— Hozircha yo‘q, o‘rtoq mayor. Avval uni qazib chiqaraylik, albatta aytamiz, - deyishibdi.
— Do‘stim, katta-katta konsertlarga qanday qilib bepul kirib chiqasiz?
— Chipta tekshirayotgan odamning yonidan orqa tarafga yurib o‘tib ketaman. U meni tashqariga chiqib ketyapti deb o‘ylaydi.
Savol: Internetda suhbatdoshingizni ensasi qotganini qanday bilsa bo‘ladi? Axir yuzi ko‘rinmaydiku!
Javob: Hozir odat bo‘lgan biror gapga "Hmm" deb javob berish. Shu so‘zdagi “M” lar soniga qarab ensa qotish darajasini bilib olaverasiz..
Hmmmmm....
Bir yigit ziqna do‘stidan qarz so‘rabdi:
— Eng yaqin do‘stingga ozroq pul berib tura olarmiding?
— Albatta! Ammo meni umuman yaqin do‘stim yo‘q!