— Hozir, jim tur! Mana bo‘lay deb qoldim…
— E, bering bu yoqqa shlankani! Hamma yoq suv bo‘lib ketdi-ku!
— Sultonim, — dedi u hansirab, — Uch yuz ming kishilik dushman askari bizga yaqinlashib kelmoqda.
Sulton Alparslon hech dimog‘ini buzmay javob berdi:
— Biz esa ularga yaqinlashib bormoqdamiz.
— Iltimos, shu baliqni peshtaxtaning narigi yog‘ida turib, menga otsangiz, men uni ilib olaman.
— Nega? – hayron bo‘lib so‘rabdi sotuvchi.
— Shunda men do‘stlarimga “Baliqni o‘zim tutdim!” deb bemalol maqtangan bo‘lardim-da, - dermish xaridor.
— Sizga qaysi kanal yoqadi?
— UZREPORT TV.
— Nimasi yoqadi?
— Yer sharini aylanib turishi.
— Mendan nariroq turing!
— Bu meni mashinam. Uni men haydayman!
— Yo‘q, meni mashinam. Men haydayman!
Tarbiyachi ularni tinchlantirib debdi:
— Bo‘ldi urishmanglar. Mana, Sardorni qaranglar, mashinani talashmayapti...
Sardor bo‘lsa:
— Kaliti menda-ku, o‘zim haydayman-da baribir... – dermish.
— Oling mana uzugingiz. Menga boshqa qo‘ng‘iroq qilmang, - deb o‘girilib ketayotgan qizning orqasidan yigit baqiribdi:
— Hoy!!!
Qiz yurib ketayotib, hozir kechirim so‘raydi, to‘xtatib yalinib-yolvoradi, deb o‘ylasa, bir payt yigitning tovushi eshitilibdi:
— Uzukni shkatulkada bergandim, qani???
— Yo‘q!
— Aytaqoling...
— Yosh bolamisiz!? Yo‘q dedim-ku!
— Men sizni bir ko‘rishda sevib qoldim. Siz bilan baxtli hayot qurmoqchiman!
— Mayli, ismim – Zarina.
— Yosh bolamisiz?! Aldasam ham ishonaverasiz...
— Tila tilagingni ey odamzod!
— Meni O‘zbekistonga qaytarib yubora olasanmi?
— Buni iloji yo‘q! Agar iloji bo‘lganida, o‘zim ham Sirdaryoga qaytgan bo‘lardim.





