— Axlat tashiysizmi? – desa, taksichi:
— O‘tir, aytgan joyingga tashlab qo‘yaman, - dermish.
Manzilni so‘rash uchun qarindoshiga qo‘ng‘iroq qilaman deb, adashib do‘stiga qo‘ng‘iroq qilib yuboribdi. U do‘sti hazilkashroq ekan.
— Allo, uyingni topa olmayapman... – desa, do‘sti hazillashib:
— Qayerda turibsiz? – debdi.
Mehmon:
— Mozorni oldidaman. Qayerga yuray? – desa, do‘sti:
— Ichkarida yotibman, kiravering! – dermish.
— Meni tuxumim 500 so‘m, seniki 300 so‘m. Meni tuxumim senikidan kattaroq...
Sen ham menga o‘xshab 500 so‘mlik tug‘sang bo‘lmaydimi? – desa, bedana debdi:
— Endi..., 200 so‘m uchun jonimni og‘ritib nima qilaman?!
— Kecha qarmoqni zo‘rg‘a tortib uch metrlik somni chiqarib oldim!
— Seniki holva! Kecha meni qarmog‘imga XVIII asrda ishlangan katta fonus ilinib chiqdi. U haliyam yonib turgan ekan!
— Mayli men somni uzunligini qisqartiraman. Faqat iltimos, sen ham fonusingni o‘chgan ekan deb ayt!
— Iltimos, belimga shaxmat taxtasini rasmini chizsang.
— Chizdim. Ho‘sh, endi-chi?
— Raqamlarni va harflarni ham yozib chiqdingmi?
— Ha, yozdim.
— Iltimos, D6 katagini qashib yuborsang... Ertalabdan beri hech kim topolmayotgani.
Xo‘roz uni “yengiltak” deb katakdan haydab yuborgan ekan.





