— Turmush o‘rtog‘ingiz bilan 5 daqiqalik urush bir haftalik umringizni qisqartiradi.
Shuning uchun eringiz bilan urushmang.
Bir ayol debdi:
— Unday bo‘lsa men allaqachon o‘tib ketgan ekanman-da!...
Bor narsangni olib qo‘yadi. Kayfiyatingni buzadi. O‘z joningga qasd qilishgacha olib keladi.
— Nima bo‘ldi?
— Yonib ketdi.
— Protsessorimi?
— Ha.
— Monitori-chi?
— U ham yonib ketdi.
— Sichqonchasi butun bo‘lsa kerak?!
— Yo‘q, sichqonchasi ham yonib ketdi.
— Qanaqasiga?! Bunday bo‘lishi mumkinmas...!
— Nega mumkinmas!? Mumkin! Meni uyim yonib ketdi.
Birozdan keyin uydan kuchuk chiqib kelibdi-da:
— Ko‘rmayapsanmi, uyda hech kim yo‘q! - debdi.
Haligi odam hushidan ketib qolibdi. O‘ziga kelib qarasa, kuchuk haliyam turgan ekan.
— Sen gapirasanmi? Boshqa kuchuklarga o‘xshab vovullashni bilmaysanmi? - desa, kuchuk:
— Bilaman. Seni qo‘rqitgim kelmadi-da, - dermish.
— Pulingiz bormi?
— Yo‘q.
— Bunaqa hayotni nima keragi bor?!
— Tishi chiqyapti...
— Tishi? Axir uning yoshi 60 dan oshganku?
— Tanglay tishi... Kecha bexosdan yutib yuboribdi...
— Chiroyli, ammo ochiq-sochiq kiyingan qizlarni ko‘rsangiz, tavba deb teskari qaranglar, - nasihat qilib tursa, yigitlar hammasi birdaniga:
— Tavba, tavba! - deb yuborishibdi.
Otaxon bo‘lsa:
— Qani? Qayerda? - debdi.
— 10 ming bersang sababini aytaman.
— Mana ol 10 ming. Endi sababini ayt! Judayam qiziqib ketyapman!
— Suvga tashlagan qarmog‘imga hali birorta ham baliq ilinmadi. O‘t-o‘lanlar orasiga tashlagan qarmog‘imdan 50 ming ishlab oldim...
— Adasi, nima qilyapsiz? - deb so‘rabdi.
Eri:
— Uydaman! Sen qiladigan ishni qilyapman... - debdi.
Xotini o‘zicha xursand bo‘lib, erim uylarni tozalab, ovqat qilib o‘tirgan ekan, deb o‘ylabdi. Kechqurun uyga kelib qarasa, eri divanda yalpayib o‘tirib olgancha, serial ko‘rayotgan ekan.
Erkaklarga qiyin. Jahl qilsa, yeb turgan issiq ovqatdan ham mahrum bo‘ladi.





