— Hurmatli mijoz, sizga 120 daqiqa bepul qo‘shib berildi. Bir oy davomida foydalanishingiz mumkin.
— Bir oy? Bir haftada tugatsam ham bo‘ladimi?
— Bo‘ladi!
— Bir kunda foydalanib yuborsam-chi?
— Albatta bo‘ladi hurmatli mijoz!
— Bir soatda-chi?
— Buni iloji yo‘q-ku!
— Nega iloji bo‘lmas ekan?! Kompaniya ham, aloqa ham, xizmatlaring ham rasvo!
— Meni suratimni tamomladingizmi?
Rassom:
— Ha, mana!
Buyurtmachi:
— Nega qovoqni rasmini chizdingiz?
Rassom:
— Men ijodkorman! Sizni shunday tasvirladim!
— Bobo, turup yeysizmi? - debdi nabira.
Bobosi:
— Iye, nega endi hamma o‘tirib yeganda, men turib yeyishim kerek ekan?! - dermish.
Nima uchun?
Qochib qolish uchun!
Onlayn turgan qizdan ismini so‘rayman.
Ul qiz uyalib, boshini egib,
Aslida men o‘g‘il bolaman deydi.
— Yo‘q, aslo urishmaymiz.
— Buni siri nimada?
— Xotinlarni bahonasi bitta! "Yoshligimni xazon qilding!" deb aytadi eriga. Meni xotinim umuman bunaqa demaydi!
— Turmush o‘rtog‘ingiz bilan 5 daqiqalik urush bir haftalik umringizni qisqartiradi.
Shuning uchun eringiz bilan urushmang.
Bir ayol debdi:
— Unday bo‘lsa men allaqachon o‘tib ketgan ekanman-da!...
Bor narsangni olib qo‘yadi. Kayfiyatingni buzadi. O‘z joningga qasd qilishgacha olib keladi.
— Nima bo‘ldi?
— Yonib ketdi.
— Protsessorimi?
— Ha.
— Monitori-chi?
— U ham yonib ketdi.
— Sichqonchasi butun bo‘lsa kerak?!
— Yo‘q, sichqonchasi ham yonib ketdi.
— Qanaqasiga?! Bunday bo‘lishi mumkinmas...!
— Nega mumkinmas!? Mumkin! Meni uyim yonib ketdi.
Birozdan keyin uydan kuchuk chiqib kelibdi-da:
— Ko‘rmayapsanmi, uyda hech kim yo‘q! - debdi.
Haligi odam hushidan ketib qolibdi. O‘ziga kelib qarasa, kuchuk haliyam turgan ekan.
— Sen gapirasanmi? Boshqa kuchuklarga o‘xshab vovullashni bilmaysanmi? - desa, kuchuk:
— Bilaman. Seni qo‘rqitgim kelmadi-da, - dermish.





