— Endi qog‘oz xatlar orqali gaplashsak nima deysan?, - deb yozibdi.
Ancha tanaffusdan so‘ng unga javob kelibdi:
— Nima Alisher, qamoqqa tushdingmi?
— Lag‘mon cho‘zishni bilasizmi kelinposhsha?
— Ha, bilaman oyijon!
— Lag‘monlaringiz ingichka va mazali bo‘lishi uchun sizga nima kerak?
— Oyog‘imni tagida hech kim o‘ralashmasligi kerak!
— Voy, achchiqligini. Qanday dori edi o‘zi?
— Suvarakka qarshi...!
— O‘sha pullarni o‘zingga olib qo‘yaqol, o‘g‘lim!
— Padaringga la’nat, eshshak, hayvon! Och eshikni xezalak! Nima ko‘rmisan ahmoq, ..., - deb so‘kina boshlabdi.
Qo‘rqib ketgan haydovchi shu zahoti eshiklarni ochibdi. Boyagi erkak darhol o‘ziga kelib, ust-boshini to‘g‘rilab, hushmuomalalik bilan:
— Uzr so‘rayman! Juda qo‘rqib ketdim-da..., - dermish jilmayib.
— So‘nggi tilagingni ayt! Amalga oshiraman!, - debdi.
Jinoyatchi ko‘p o‘ylab o‘tirmay:
— Iltimos, qo‘llaringizni ushlab turay. Shunda qo‘rqmayman!, - dermish.
— Qayerda ishlaysiz?, - so‘rabdi qiz.
— Yoqilg‘i quyish shahobchasida, - javob beribdi yigit.
— Qo‘lingizdan yana biror nima keladimi?
— Ha. Benzinning hidi keladi.
— Xotin, ishdan kelganimda do‘ppim peshonamda turgan bo‘lsa, demak kayfiyatim yaxshi. Istagan narsangni so‘rashing mumkin. Agar do‘ppim boshimni tepasida bo‘lsa, kayfiyatim yomon. Yaxshisi myenga yaqinlashma!
Xotini eriga qarab turib:
— Dadasi, uyga kelganingizda meni qo‘llarim belimda bo‘lsa, kayfiyatim chatoq. Sizni do‘ppingiz qayerda ekanini farqi yo‘q menga, - degan ekan.





