— Oying qani?
Qizaloq:
— Tepadagi yotoqxonadalar. Bitta amaki bilan gaplashib o‘tirishibdi, - debdi.
Yigitni rangi o‘chib :
— Hoziroq tepaga chiqasanda, “Dadam keldilar!” deysan, keyin menga nima bo‘lganini aytasan! - deb buyuribdi.
Oradan besh daqiqa o‘tib qizaloq go‘shakni olib:
— Allo! Dada! Oyim zinadan yugurib tushayotib xalatiga uralashib yiqilib, "Voy-voylab" yotibdilar. Haligi amaki ikkinchi etajdan o‘zini hovuzga tashlab, suv yo‘qligi uchun uxlab qoldi, - desa, yigit hayron bo‘lib:
— Iye, uyimizda hovuz yo‘q edi-yu?!
— Dada, o‘zingiz qurdirdingiz-ku hovuzni... - debdi. Yigit battar ajablanib:
— Bu o‘zi Eshmatovlar xonadonimi? - deb so‘rasa, qizaloq:
— Yo‘q, ularniki emas - debdi.
Yigit telefoniga terilgan raqamlarga bir qarabdi-da, jilmayib:
— Uzr qizaloq, adashibman, - degan ekan.
Shunda domla pora olishdan qo‘rqib, shpargalkangizga tegmaydi...
Ertasi kuni ertalab uyg‘ongandan so‘ng, aslo chiroqni yoqmang! Portlash xavfi bor. Yaxshisi xonani shamollating.
— Yana ichib keldingizmi? Ichgan joyingizga boring!
Er o‘zida yo‘q xursand, telefonini olib kimgadir qo‘ng‘iroq qilib debdi:
— Og‘ayni shoshmay turinglar! Men ham boraman! Ruxsat oldim!
Shunda yonidagisi unga qarab:
— Nega hadeb tipirchilaysan!? Ichingda qurting bormi? - degan ekan.
— Qo‘lingdagi tilla soatni yech!
Haligi kishi:
— Voy dod! Yordam beringlar!!! - deb baqira boshlasa, yo‘lto‘sarlar:
— Iye, hali seni tilla tishing ham bormi?! - degan ekan.
— Men ishlash uchun uzoqlarga ketyapman. Onangga qarab yur. Agar begona erkak bilan gaplashsa, hovli etagiga qurgan yangi imoratdan bitta g‘isht olib qo‘yasan. Qaytgach, shu imoratga qarab o‘zim bilib olaman.
Oradan bir yil o‘tib, haligi kishi uyiga qaytsa, o‘g‘li yo‘q emish.
— O‘g‘limiz qani? - deb so‘rabdi xotinidan.
— Jinnixonada yotibdi. Yangi qurgan imoratni yiqitaverib, jonga tegib ketdi, - dermish xotini.





