— Bu pullarni nimaga sarflamoqchisiz?
— Qarzlarimni to‘layman.
— Qolganlarichi?
— Qolganlari kutib turishadi...
— Ha, Nima bo‘ldi???
Er:
— Chappillatmasdan ye, - dermish.
Oradan 10 daqiqa vaqt o‘tgach eri yana xotiniga shart etib qo‘yib qoldi.
Shunda xotini:
— Ha, yana nima bo‘ldi, - desa
Eri:
— Boya chappillatganing esimga tushib ketti, - dermish
— Teringizda kanalar bor ekan.
— Bilaman.
— Ularni biror nima bilan davolab ko‘rganmisiz?
— Yo‘q, ular hech kasal bo‘lishmagan!
— Chunki ular, bemor o‘lik tilni tezroq o‘zlashtirsin deyishadida.
— Kim bu?
— Bu men sevgiman! Kirsam bo‘ladimi?
— Yo‘qol palakat...!
— Ey, oshna suv ber hozir o‘lib qolaman, - desa.
Savdogar:
— Menda suv yo‘q, galstuk olmaysanmi?, - dermish.
— Galstugingni boshimga uramanmi? Suv ber, iltimos.
— Menda suv yo‘q! Xohlasang, anavi tepalik orqasida akamning oshxonasi bor, - deb o‘sha yerga jo‘natibdi.
Haligi odam bir soat o‘tgach, qaytib kelib:
— Ey, iflos galstuging necha pul o‘zi? Akang galstukingsiz oshxonaga kiritmas ekan-ku...
— Chunki ular stressga chidamli bo‘lishadi. Eng muhimi uyga umuman shoshilishmaydi.
Hozir oziq-ovqatlarni narx-navosini ko‘rib, qornim ochmaganini tushunyapman.
Jahli chiqqan akula itbaliqqa "Itni bolasi" deb baqirayotganmish.





